Najstarszy przodek człowieka chodził na dwóch nogach 7 milionów lat temu.

Jak informuje ТСН: Naukowcy dokonali ważnego kroku w badaniu pochodzenia ludzkości, badając szczątki Sahelanthropusa tchadensis. Nowe badania kości potwierdzają, że ten gatunek mógł chodzić na dwóch nogach już 7 milionów lat temu.

Naukowcy uważają, że określili czas, kiedy przodkowie człowieka dokonali ważnego przejścia ewolucyjnego od czworonogów do dwunożnego sposobu poruszania się. Okazało się, że ludzki krewny, który żył w Afryce około 7 milionów lat temu, jest najbardziej przekonującym kandydatem na najstarszego przodka ludzkości, ponieważ jego struktura kostna była przystosowana do poruszania się na dwóch nogach.

Szczątki Sahelanthropusa tchadensis zostały odkryte ponad dwa dziesięciolecia temu na pustyni Czadu, w północno-środkowej Afryce. Analiza czaszki wykazała, że prawdopodobnie znajdowała się nad kręgosłupem, co stanowi ważną wskazówkę w kierunku pionowego chodu. Badania kończyn potwierdziły, że ten gatunek rzeczywiście mógł poruszać się na dwóch nogach, ponieważ w kościach odkryto cechy charakterystyczne tylko dla istot dwunożnych.

Stworzenia przypominające człowieka były podobne do dzisiejszych szympansów i bonobo

„Nasza analiza tych skamieniałości dostarcza bezpośrednich dowodów na to, że Sahelanthropus mógł chodzić na dwóch nogach, demonstrując, że dwunożność pojawiła się bardzo wcześnie w naszej ewolucyjnej linii i pochodzi od przodka, który najbardziej przypominał współczesne szympansy i bonobo,”

Badacze zarejestrowali w skamieniałościach tzw. guzowatość udową – anatomiczną cechę ważną dla pionowego chodu. Do tego obszaru przyczepia się więzadło biodrowo-udowe, które zapewnia stabilność ciała podczas stania i chodzenia.

Badania ujawniły także „naturalne skręcenie” w kości udowej, które pomaga prawidłowo kierować nogami do przodu. Trójwymiarowa analiza wykazała obecność mięśni pośladkowych, podobnych do tych, które miały nasi wczesni przodkowie, które są niezbędne dla stabilności miednicy podczas aktywności fizycznej.

Ten pradawny gatunek posiadał zdolność do chodzenia na dwóch nogach

Naukowcy uważają, że nowe dane potwierdzają zdolność Sahelanthopusa do pionowego chodu.

„Sahelanthropus w rzeczywistości był dwunożną małpą człekokształtną z mózgiem wielkości około szympansa i prawdopodobnie znaczną część czasu spędzał na drzewach w poszukiwaniu pokarmu i bezpieczeństwa. Mimo powierzchownej podobności do małp, Sahelanthropus był przystosowany do dwunożnej pozy i poruszania się po ziemi,”

To odkrycie daje podstawy do uznania Sahelanthopusa za najstarszego znanego przedstawiciela ewolucji ludzkiej po jej rozdzieleniu od szympansów. Ludzie i małpy rozdzieliły się ewolucyjnie około 8-19 milionów lat temu, co wskazuje na szybką adaptację do pionowego chodu u wczesnych przodków.

Zespół badaczy porównał znalezione szczątki ze kośćmi innych wczesnych homininów i współczesnych małp człekokształtnych, odkrywając, że Sahelanthropus miał długą kość udową w porównaniu do przedramienia, co wskazuje na jego zdolność do dwunożnego poruszania się.

Dwunożność – „kluczowa adaptacja”

W artykule opublikowanym w czasopiśmie Science Advances naukowcy podkreślili, że dwunożność jest „kluczową adaptacją”, która odróżnia homininów od współczesnych i wymarłych małp.

„Sahelanthropus interpretowany jest tutaj jako wczesny afrykański hominin typu człekokształtnego, który demonstruje jedne z najwcześniejszych adaptacji do dwunożności,”

Naukowcy uważają, że powstawanie pionowego chodu stało się „procesem, a nie wydarzeniem”, co podkreśla możliwość jednoczesnego poruszania się na dwóch nogach i wspinania się po drzewach.

Wątpliwości naukowców co do Sahelanthopusa

Jednak niektórzy naukowcy wyrazili wątpliwości co do tego, czy Sahelanthropus jest bezpośrednim przodkiem człowieka. Profesor antropologii Uniwersytetu Michigan Milford Wolpoff zauważył, że

„Sahelanthropus nie należy do bezpośredniej linii ewolucyjnej, która prowadzi do człowieka.”

Ewolucja ludzkości jest skomplikowanym procesem, w który zaangażowane były różne gatunki homininów. Wśród nich Homo sapiens pozostaje jedynym ocalałym. Badania Ardipithecus ramidus, Homo georgicus oraz nowe odkrycia z Chin potwierdzają, że droga do współczesnych ludzi nie była prosta – debaty na temat wczesnych form przodków trwają.