Odkryte tajemnice EMI: jak seks, narkotyki i rock'n'roll zrujnowały legendarne wytwórnie.

Jak informuje The Sun: Firma EMI była kiedyś symbolem kultu muzycznego, gdzie zamiast garniturów i analizy panowały narkotyki, seks i rock'n'roll.

EMI stała się domem dla legend muzycznych: The Beatles, Rolling Stones, Tina Turner, Queen i Spice Girls — to tylko część długiej listy artystów.

The Beatles stanowiły główne wsparcie finansowe dla EMI, wydając muzykę, która definiowała epokę i podbiła świat.

W 1977 roku EMI zerwała kontrakt z The Sex Pistols z powodu głośnych skandali.

Firma również znała się na luksusie: mieli 'sheg-pad', 'windę do seksu' oraz, jak twierdzą, budżet w wysokości 200 tysięcy funtów rocznie na 'narkotyki i prostytutki'.

Te niezwykłe wydatki stały się tematem nowego sześcioczęściowego podcastu 'Muzyka, pieniądze i chaos', stworzonego we współpracy z Novel i BBC Studios.

Gospodarz Chris Atkins zauważa: “Wybierz swoje ulubione zespoły — większość z nich była związana z EMI. Firma miała złoty dotyk i magię. Podarowali nam muzykę, która definiowała naszą kulturę przez pokolenia.”

Największe zespoły rockowe przyzwyczaiły się do luksusów. Co roku setki pracowników jechały na Glastonbury na koszt firmy, a EMI miała jeden z największych flot samochodowych do przewożenia pracowników na koncerty i imprezy.

Chris podkreśla: “Taki korporacyjny luksus, który teraz wydaje się niewiarygodny, był normą w branży, pokazując, ile pieniędzy mogli wydawać.”

Choć taki styl życia wraz z budowanym ego stwarzał pewne problemy, nawet EMI miała trudności z przetrwaniem przypadku MC Hammera, który w 1990 roku wydał album “Please Hammer, Don’t Hurt ’Em”, który stał się hitem w USA.

To była wielka tragedia, gdy EMI się rozpadła i została kupiona przez międzynarodowe firmy.

Chris Atkins

Firma już traciła miliony z powodu nielegalnego udostępniania muzyki na stronie Napster i miała tylko 10% szans na sukces nowych artystów.

Przywódca Guy Hands, który kupił EMI w 2007 roku z nadzieją na zatrzymanie spadku, wybrał dane jako główny sposób działania, odchodząc od poprzedniej metody, w której po prostu 'rzucano brudem na ścianę i patrzono, co się przyklei'.

Jednak ta strategia doprowadziła do utraty 60% jego osobistej fortuny, a w 2011 roku Citigroup stała się właścicielem EMI, gdy długi nie zostały spłacone.

“Tragedią jest to, że sukcesy EMI nie były świętem, a jej upadek nie był należycie opłakiwany. Przykro mi, że to zniknęło,” mówi Chris.

Kiedy Guy został dyrektorem w 2007 roku, jego 'armia mądrych ludzi' skupiła się na danych, zamiast ryzykować z nowymi talentami. Choć takie podejście przyniosło pewne rezultaty, zdołało również ujawnić prawdziwe muzyczne perełki, takie jak Coldplay, Kate Bush, Mariah Carey i David Bowie.

„SEKS, TOWARY I WÓDKA”

Zarządzanie EMI nie zawsze było uzasadnione: w 1977 roku firma zerwała kontrakt z punkami The Sex Pistols z powodu protestu społecznego.

Jednak zwykle zarządzając sprawami, EMI podpisała umowę z zespołem, który początkowo nazywał się On A Friday, i zaproponowano im zmianę nazwy na Radiohead.

Wiele wydawało się jak katastrofa,” mówi Chris. “Cała ta szalona sytuacja była postrzegana przez rockowe gwiazdy jako zdrada.

Chris Atkins

Potrzeba oszczędności prowadziła do konfliktów. Na przykład, gdy EMI odmówiła umorzenia “małego długu” indie grupy The Verve, ich menedżer rzucił CD w głowę Guya.

„CAŁKOWITY SAKRYLEG”

Podczas jednej sesji, Joss Stone przyszła z pudlem na spotkanie z Guyem, a pies 'zrobił to, co więźniowie nazywają 'brudnym protestem''.

Jednak nawet Guy czasami odnosił sukcesy: reedycja katalogu Beatles w 2009 roku sprzedała się w 20 milionach egzemplarzy w ciągu kilku miesięcy.

Temperamentne podejście do sprzedaży było postrzegane przez tradycyjnych przedstawicieli EMI jako zniewaga.

“To było nieprzyzwoite,” mówi Chris. “Niektórzy artyści śmiali się z użycia danych, ale Snoop Dogg uwielbiał te wykresy.”

Niestety, tych sukcesów okazało się za mało i ostatecznie firma zniknęła.

Guy Hands stanął na czele EMI w 2007 roku.

Muzycy, tacy jak Lily Allen, okazali się oburzeni, a ona nawet zmieniła tekst swojej piosenki z 2008 roku “F*** You” na “F*** you, EMI” podczas jednego z koncertów.

“Kiedy masz muzyków takich jak Robbie Williams z jednej strony, a bankierów z drugiej, zawsze powiesz: 'Biedny Robbie',” mówi Chris.

Guy zmagał się z ogromną presją, co doprowadziło do psychicznego załamania i nietypowej zależności od frytek.

Citigroup przejęła EMI w 2011 roku z powodu niespłaconych długów, a wkrótce podzieliła firmę na części i sprzedała je.

Chociaż Chris nie obwinia całkowicie Guya, zauważa, że inwestor “powinien uznać wszystkie swoje błędy” i stracił miliardy.

'To była konfrontacja pieniędzy i sztuki, które są niezgodne,” dodaje Chris. “Oszczędności, cięcia kosztów i ostrożność są przeciwieństwem rock'n'rolla.

• Muzyka, Pieniądze i Chaos, od Novel we współpracy z BBC Studios, dostępne na wszystkich platformach podcastowych.

Historia EMI jest przykładem, jak luksus i nadmiar mogą odegrać swoją rolę w upadku nawet ogromnego imperium muzycznego. Wielu artystów, którzy tworzyli legendy, zmagało się z wyzwaniami nie tylko na scenie, ale także w sferze biznesu. Opóźnienia w nowych technologiach, adaptacje nowych strategii i walka między sztuką a handlem stały się czynnikami, które doprowadziły do upadku firmy. Podcast 'Muzyka, pieniądze i chaos' stara się podsumować tę niezapomnianą epopeję, odtwarzając dynamikę minionych lat w branży i jej wpływ na współczesną muzykę.