Pięć lat więzienia dla żołnierza za dezercję. Wyrok sądu na Wołyniu.

Wyrok dla młodszego sierżanta

Jak informuje TSN.ua: Ratnowski sąd rejonowy w obwodzie wołyńskim skazał młodszego sierżanta na 5 lat pozbawienia wolności za samowolne opuszczenie jednostki wojskowej. Mężczyzna opuścił miejsce służby i ukrywał się przed organami ścigania przez ponad 8 miesięcy. Tego typu sprawy są rozpatrywane w trybie przyspieszonym, co podkreśla ich priorytetowy charakter w czasie trwania konfliktu zbrojnego.

Skazany został wyznaczony na stanowisko granatownika w listopadzie 2024 roku. Jednak 17 grudnia 2024 roku nie stawił się na poranny apel, co stało się podstawą do wszczęcia jego poszukiwań. Zatrzymało go w sierpniu 2025 roku Państwowe Biuro Śledcze (DBR). Sąd uznał go za winnego na podstawie art. 407 pkt. 5 Kodeksu karnego Ukrainy.

Przyczyny popełnienia przestępstwa

W uzasadnieniu wyroku wskazano na:

• niskie cechy moralne i służbowe;
• niezadowalające podejście do wykonywania obowiązków;
• rażące naruszenie Statutu Sił Zbrojnych Ukrainy.

W toku postępowania obrona powoływała się na inwalidztwo mężczyzny, jego wyrejestrowanie z ewidencji oraz fakt nieobjęcia stanowiska. Sąd odrzucił te argumenty, wskazując na brak oficjalnych dokumentów potwierdzających inwalidztwo w kontekście służby, a także na fakt prawomocnego powołania i skierowania do jednostki.

Należy dodać, że mężczyzna posiada II grupę inwalidzką od 2016 roku, jednak okoliczność ta nie wpłynęła na łagodniejszy wymiar kary. Sąd orzekł karę 5 lat pozbawienia wolności, podkreślając wagę naruszenia dyscypliny wojskowej w obecnej sytuacji kraju.

Ta sprawa uwydatnia znaczenie przestrzegania obowiązków wojskowych oraz norm regulujących służbę w armii. - Źródło nieznane.

Samowolne opuszczenie jednostki może mieć poważne konsekwencje nie tylko dla samego żołnierza, ale także dla bezpieczeństwa i skuteczności działań całego pododdziału. Wydany wyrok odzwierciedla dążenie wymiaru sprawiedliwości do zapewnienia odpowiedzialności za naruszenia regulaminów wojskowych, nawet gdy okoliczności życiowe oskarżonego są skomplikowane.