Plan awaryjny UE na wypadek weta Węgier. Jak sfinansować Ukrainę?.

Plan awaryjny UE na wypadek weta Węgier. Jak sfinansować Ukrainę?
Plan awaryjny UE na wypadek weta Węgier. Jak sfinansować Ukrainę?

Finansowanie Ukrainy w czasie wojny

Jak informuje TSN.ua: Unia Europejska opracowuje zapasową strategię wsparcia finansowego dla Ukrainy. Główny pakiet pomocowy o wartości 90 mld euro, uzgodniony w grudniu, napotyka na ryzyko zawetowania przez Węgry i Słowację. W odpowiedzi państwa bałtyckie i północnej Europy przygotowały alternatywny plan finansowania, który ma zapewnić Kijowowi nieprzerwany dopływ środków.

Jak poinformował 10 marca holenderski minister finansów Elko Heijnen, możliwe jest udzielenie Ukrainie rocznego wsparcia w wysokości 3,5 mld euro, utrzymywanego do 2029 roku. Dodatkowym źródłem finansowania jest również kredyt Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) na 8,1 mld dolarów, zatwierdzony pod koniec lutego. Unijne instrumenty pomocowe są kluczowe dla stabilności gospodarczej Ukrainy w obliczu rosyjskiej agresji.

Przeszkody i stanowiska stron

Węgry zapowiedziały blokadę kredytu do czasu wznowienia tranzytu ropy rurociągiem „Przyjaźń”. Premier Słowacji Robert Fico 8 marca również oświadczył, że będzie wstrzymywał środki do naprawy tegoż rurociągu. Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej Valdis Dombrovskis skomentował te zapowiedzi:

„Nie jest to pierwsza sytuacja, w której napotykamy na takie trudności ze strony Węgier. Mimo wszystko udzielimy tego kredytu.” – Valdis Dombrovskis

Ukraina dysponuje rezerwami finansowymi, które powinny wystarczyć do maja, co daje czas na rozwiązanie impasu. Premier Fico wyraził przekonanie, że jego kraj i Komisja Europejska mają w tej sprawie wspólne stanowisko, co może ułatwić znalezienie kompromisu w negocjacjach.

Spór wokół pakietu 90 mld euro uwidacznia wyzwania, przed jakimi stoi UE w koordynowaniu wsparcia dla Ukrainy. Potencjalne weto ze strony Budapesztu i Bratysławy zagraża płynności finansowej Kijowa, jednak przygotowywane rozwiązania awaryjne świadczą o determinacji większości państw członkowskich. Sytuacja ta podkreśla złożoność procesu decyzyjnego w Unii, ale także jej zdolność do poszukiwania dróg obejścia w obliczu kryzysu.


Czytaj także

Reklama