Fiatowe waluty żyją średnio tylko 27 lat – wyniki analizy ekspertów.

Badanie nad walutami fiducjarnymi

Jak informuje Мінфін — Крипто/Фінанси: Specjaliści z firmy River prześledzili losy pieniądza fiducjarnego od XVIII wieku po współczesność. Ich wnioski są jednoznaczne: każda waluta tego typu z czasem traci siłę nabywczą. Przeciętny okres jej funkcjonowania to zaledwie 27 lat. Oznacza to, że fiducjarne środki płatnicze rzadko zachowują pierwotną wartość w dłuższej perspektywie.

Z raportu wynika, że brytyjski funt stracił około 99,7% swojej siły nabywczej, a dolar amerykański – blisko 97% od momentu wprowadzenia do obiegu. Te dane pokazują, że nawet waluty wciąż używane na świecie utraciły już od kilkudziesięciu do prawie 100% swojej początkowej wartości. Autorzy badania zwracają uwagę, że hiperinflacja to tylko jeden z możliwych scenariuszy końca waluty – znacznie częściej dochodzi do jej wymiany w wyniku reform gospodarczych.

Znaczenie walut fiducjarnych dla systemu finansowego

Po tym, jak Stany Zjednoczone porzuciły standard złota w 1971 roku, wszystkie główne waluty świata przeszły na model fiducjarny. Był to przełomowy moment, który zmienił globalną architekturę finansową – pieniądz niepoparty fizycznymi aktywami zdominował gospodarki wielu państw.

Kluczowe ustalenia studium River potwierdzają, że długi żywot danej waluty wcale nie gwarantuje ochrony jej realnej wartości. To istotna wskazówka dla każdego, kto chce zrozumieć ryzyko związane z pieniądzem fiducjarnym.

Badanie uwypukla konieczność ostrożnego podejścia do inwestowania w waluty fiducjarne, ponieważ ich siła nabywcza może systematycznie maleć. Inwestorzy i ekonomiści powinni uwzględniać te dane przy tworzeniu strategii zarządzania ryzykiem, a także rozważać alternatywne sposoby przechowywania wartości – na przykład kryptowaluty lub aktywa fizyczne – aby ograniczyć potencjalne straty w przyszłości.