Walcząc z okupantami w obwodzie charkowskim. Przypomnijmy Iwana Manusa.

Każdego dnia o 9 rano Ukraińcy oddają hołd pamięci wszystkim, których życie odebrała wojna rosyjsko-ukraińska. Dziś przypomnimy Iwana Manusa.

Broniąc Ukrainy przed rosyjskimi okupantami, poległ wojownik z Lwowa. Życie Iwana Manusa przerwane zostało 4 grudnia 2024 roku. O tym poinformowała Lwowska Rada Miejska.

Iwan Manus urodził się 17 stycznia 1979 roku we Lwowie. Uczył się w Liceum imienia Iwana Puluja Lwowskiej Rady Miejskiej oraz w Szkole Średniej nr 67 w Lwowie. Następnie rozpoczął naukę w Lwowskim Kolejowym Kolegium Infrastruktury Transportowej Narodowego Uniwersytetu 'Lwowska Politechnika'.

W przeszłości zajmował się przedsiębiorczością, założył swoją własną firmę 'Budsam', a w ostatnim czasie pracował w przedsiębiorstwie zajmującym się urządzaniem sal szpitalnych dla dzieci z chorobą nowotworową. W wolnym czasie pasjonował się wędkarstwem, grzybobraniem i kochał aktywny wypoczynek.

Zgodnie z relacjami bliskich, Iwan Manus był niezwykle dobrym i sprawiedliwym, prawdziwym przyjacielem z doskonałym poczuciem humoru, zawsze z radością pomagał wszystkim i był osobą z czystą duszą i odważnym sercem. Wszyscy, którzy znali Iwana, szanowali go i kochali.

Od początku pełnoskalowej inwazji, pomimo braku doświadczenia bojowego, stanął do obrony Ojczyzny przed najeźdźcami. Walczył z okupantami w obwodzie charkowskim w 419. oddzielnym batalionie strzelców 42. oddzielnej brygady mechanizowanej Wojsk Lądowych Sił Zbrojnych Ukrainy.

Za osobistą odwagę i męstwo miał wielki szacunek wśród towarzyszy.

Pożegnanie z bohaterem, który oddał życie broniąc Ukrainy przed rosyjskimi okupantami, odbyło się 13 grudnia 2024 roku w Garnizonowej Świątyni świętych apostołów Piotra i Pawła we Lwowie. Obrońcę pochowano na cmentarzu Łyczakowskim.

Iwan Manus zostawił żonę, 16-letniego syna i siostrę.

'Główny Komendant' dołącza do minuty ciszy. Oddajemy hołd pamięci wszystkich Ukraińców, którzy zginęli w walce o Ojczyznę. Przypominamy poległych z rąk rosyjskich najeźdźców, zapalamy znicze pamięci i pochylamy głowy w żalu podczas ogólnonarodowej minuty ciszy, oddając hołd świetlanej pamięci obywateli Ukrainy, którzy oddali życie za wolność i niepodległość państwa: wszystkich wojskowych, cywilów i dzieci, wszystkich, którzy zginęli w walce z rosyjskimi okupantami oraz w wyniku ataków wrogich wojsk na ukraińskie miasta i wsie.