Unia Europejska nie przyjęła 21. pakietu sankcji wobec Rosji – co stanęło na przeszkodzie?.

Sankcje unijne wobec Rosji

Jak informuje Espreso.tv: 12 lipca 2023 roku podczas nadzwyczajnego posiedzenia Komitetu Stałych Przedstawicieli państw członkowskich UE nie udało się zatwierdzić 21. pakietu sankcji wymierzonych w Rosję, mimo że osiągnięto pewien postęp. Dyskusje nad tym tematem mają być kontynuowane 13 lipca na posiedzeniu Rady Unii Europejskiej. Jest to już drugi przypadek, gdy Bruksela nie zdołała przyjąć pakietu restrykcji za pierwszym podejściem – poprzednio podobna sytuacja miała miejsce w lutym 2023 roku przy okazji 20. pakietu.

Modyfikacje w projekcie sankcji

Podczas spotkania wprowadzono kilka zmian do proponowanego zestawu środków. Wśród nich znalazły się:

• Na żądanie Bułgarii z listy objętych sankcjami usunięto patriarchę moskiewskiego Cyryla oraz założyciela koncernu Łukoil, Wahita Alekperowa.
• Znacznie ograniczono zakres zakazu wjazdu do Unii dla rosyjskich bojowników.
• Z projektu wycofano propozycję zakazu importu z Rosji dorsza, mintaja oraz kilku innych gatunków ryb.
• Nie będzie wdrażany surowy zakaz dotyczący rosyjskiego gazu skroplonego.

Udało się natomiast uzgodnić tymczasowe zamrożenie pułapu cenowego na rosyjską ropę na poziomie 44,1 dolara za baryłkę. 21. pakiet sankcji został przedstawiony przez Komisję Europejską 9 czerwca 2023 roku. Przebieg prac nad nowymi restrykcjami unaocznia, jak trudne są negocjacje wewnątrz UE i jak bardzo różnią się opinie poszczególnych państw członkowskich co do celowości i zakresu działań ograniczających wobec Rosji.

Sytuacja ta odzwierciedla nie tylko wewnętrzne polityczne podziały w Unii Europejskiej, ale także wyzwania, przed jakimi stają kraje członkowskie przy próbie wypracowania wspólnej polityki zagranicznej. — Źródło: ekspert ds. stosunków międzynarodowych

Coraz wyraźniejsze różnice w stanowiskach państw mogą utrudniać przyjmowanie kolejnych sankcji, co z kolei może wpływać na skuteczność reakcji UE wobec działań Rosji. Utrzymanie jedności wśród członków Wspólnoty pozostaje kluczowe dla odporności na zewnętrzne zagrożenia.