Lwów stał się jej nowym domem. Sanitariuszka „Azowa” po 2,5 roku niewoli opowiada o stracie męża i matki.

Losy Tetiany Buhaj

Jak informuje TSN.ua: Kobieta, która służyła jako medyczka w batalionie „Azow”, przeszła przez piekło, które na zawsze odmieniło jej los. Była świadkiem oblężenia Mariupola, na wojnie straciła męża i matkę, a potem spędziła dwa i pół roku w rosyjskich więzieniach. Dziś mieszka we Lwowie, gdzie wykłada przedmioty związane z wychowaniem wojskowo-patriotycznym na Lwowskim Uniwersytecie Spraw Wewnętrznych.

Oblężenie Mariupola okazało się przełomowym momentem w jej życiu. 26 marca straciła męża – funkcjonariusza straży granicznej, który zginął, gdy wracał z miasta, przewożąc rannych.

„Wracał z miasta, wiózł rannych i trafił go snajper” – wspomina Tetiana, opisując tragedię, która na zawsze odcisnęła piętno na jej sercu.

Próby i nowy rozdział

Po tych dramatycznych wydarzeniach Tetiana trafiła do niewoli, gdzie spędziła 30 miesięcy. W tym czasie schudła 30 kg, doświadczając wszystkich okropności, jakie niosła ze sobą niewola.

„Zdawałam sobie sprawę, że wymiana może nastąpić za 5, a nawet za 10 lat” – mówi, opisując swoje poczucie rozpaczy i beznadziei.

Po powrocie Tetiana wybrała Lwów jako nowe miejsce do życia i zaczęła uczyć na Lwowskim Uniwersytecie Spraw Wewnętrznych. Ta praca stała się dla niej nowym etapem, w którym stara się przekazywać swoją wiedzę i doświadczenie młodemu pokoleniu. Dziś Tetiana Buhaj jest uosobieniem wytrwałości i siły, z jaką Ukraińcy stawiają czoła wojennym trudnościom.

Historia Tetiany Buhaj uwypukla nie tylko osobiste straty, które podczas wojny dotykają wielu Ukraińców, ale także znaczenie odbudowy i kontynuowania życia po tragicznych wydarzeniach. Jej doświadczenie przypomina o odporności i odwadze ludzi, którzy mimo prób znajdują w sobie siłę, by uczyć i wychowywać kolejne pokolenia. Wkład Tetiany w edukację wojskowo-patriotyczną może stać się ważnym elementem kształtowania świadomości młodzieży w obliczu współczesnych wyzwań.