Suede wydali album Antidepressants: dlaczego zespół nazywa siebie antynostalgicznym.

Nowy album Suede: Antidepressants

Jak informuje The Sun: „Jesteśmy przykładem antynostalgii” - twierdzi Brett Anderson, wokalista Suede.

„Jeśli potrzebujesz tytułu, oto on. To dokładnie to, kim jesteśmy. Tak widzę Suede.”

Suede powrócili z ich dziesiątym albumem studyjnym AntidepressantsPR Supplied

Anderson nie nazywa zespołu z Manchesteru, który wskrzesza Britpop lat 90., ale podkreśla: „To sposób, w jaki odróżniam nas od naszych rzekomych współczesnych.”

„Nasza kreatywna energia koncentruje się na tym, co robimy teraz — i na naszych planach na przyszłość.”

Jednak Anderson przyznaje: „Nie mam problemu z przeszłością. Kiedy jesteś na festiwalu, granie tylko nowych piosenek to samobójstwo. Musisz wybierać swoje «broń».”

„Są absolutnie wspaniałe momenty, kiedy gramy piosenki z lat 90., ale wszystko koncentruje się na przyszłości.”

„Naprawdę czuję, że jesteśmy jedynymi, którzy nie po prostu powtarzają stare piosenki.”

Dziś Suede wypuszcza swój intensywny dziesiąty album studyjny, Antidepressants, który jest kontynuacją albumu z 2022 roku Autofiction.

Kreatywna energia Andersona

Jak w ich ostatnich pracach, czuć w Andersonie skupioną, energetyczną energię.

W wieku 57 lat zdaje sobie sprawę, że nie młodnieje, ale jego oddanie muzyce tylko wzrasta.

„Na nowo zakochaliśmy się w rockowej muzyce” - twierdzi.

„Możemy eksperymentować i poruszać się w interesujących kierunkach, ale zawsze wracamy do bycia rockowym zespołem. To nasze DNA.”

Mimo artystyczności Anderson uważa, że Suede „najwygodniej” czują się, grając „twardo i surowo”.

„Cieszę się z możliwości grania takiej muzyki na żywo. W rzeczywistości kocham to bardziej niż w dwudziestce.”

„Kiedy się starzejesz, widzisz życie jako coś cenniejszego. I to jedna z ukrytych tematów nowego albumu.”

Tematyka albumu Antidepressants

Brzmienie 'Antidepressants' może uderzyć słuchaczy jak potężny huragan, a piosenki i jasna okładka albumu pełne są głębszego znaczenia.

Drugi album z 'trylogii czarno-białych albumów' ma wyraźny czarno-biały obraz piosenkarza bez górnej odzieży, w cieniu, otoczonego dwoma tuszami.

To hołd dla zdjęcia artysty Francisa Bacona, opublikowanego w czasopiśmie Vogue w 1962 roku.

Nasza kreatywna energia koncentruje się na tym, co robimy teraz — i co planujemy dalej, mówi Brett AndersonPR Supplied

„Memento mori, jeśli nie próbujesz za bardzo wyjaśnić, to przypomnienie o śmierci, aby wyrazić wartość życia.”

„To nie tak, że życie jest nieskończone — życie to moment.”

„Wiele tematów na płycie jest z tym związanych. Piosenka Sweet Kid, która jest o moim synu, mówi, że musimy wycisnąć z życia maksimum.”

„To wiadomość, którą przekazuję swojej rodzinie i karierze. To dwie wielkie miłości mojego życia.”

„Obie są dla mnie bardzo ważne i potrzebuję ich w swoim życiu.”

Rozmawiając z Andersonem podczas wideorozmowy, zauważam jego dwoistość jako mężczyzny i muzyka.

Problemy współczesnego świata

Patrząc na okładkę albumu, można wyobrazić sobie zranioną duszę — on z pewnością miał swoje trudności w przeszłości, ale wydaje mi się, że teraz jest w naprawdę dobrym miejscu.

Anderson uważa, że jego zdrowy stan umysłu odbija się w piosenkach albumu 'Antidepressants'.

„Album ma uczucie euforii, jakiego być może nie było w Autofiction” - mówi, „i uczucie buntowniczości.”

„Świat jest złamany, a jedynym wyborem jest poddać się albo znaleźć coś pięknego w tej złamaniu.”

Zauważa, że Suede wybrali to drugie od momentu swojego debiutu w latach 90. z ich samonazwaną debiutancką płytą (1993), Dog Man Star (1994) i Coming Up (1996).

Getty

Anderson opowiada, że kiedy zaczęli grać tę piosenkę na żywo, jej tytuł jeszcze nie istniał.

„Cieszyłem się, że mogłem ją zagrać, ponieważ to dość prosta piosenka do grania na żywo, i jej tematy są dla mnie ważne.”

„Antidepressants to świetne słowo. Jest w tym pewna dowcipność, bo odnosi się do 11 piosenek na albumie.”

Ten komentarz otwiera interesujące spojrzenie na świat Andersona. „Moja miłość do muzyki tylko rośnie” - mówi. „Jest tak istotną częścią rytmu mojego dnia.”

„Rano muszą to być Joni Mitchell lub Nick Drake — jedna z najpiękniejszych muzyki, jaka kiedykolwiek powstała.”

Jeśli dźwięk 'Antidepressants' zaskoczy słuchaczy, piosenki i nawet jasna okładka albumu są napełnione głębszym znaczeniem.Dean Chalkley

„Później, w ciągu dnia, mogę posłuchać czegoś nowego. Zespół, który mi się podoba, NewDad, wydał naprawdę ładny album.”

„Wybór muzyki na kolację jest bardzo konkretny. To musi być muzyka tła — coś w stylu Niny Simone.”

„Po kolacji, szczególnie zimą, ja, mój syn i mój przyrodni syn gramy w tenisa stołowego, a wtedy dobieram piosenki, które pasują do tenisa stołowego, od zespołów takich jak The Who czy Sex Pistols.”

„Potem czas przygotować się do snu, a to zawsze, każdego dnia, Brian Eno dla mnie.”

Anderson refleksyjnie myśli o swoim codziennym dźwiękowym towarzystwie i dodaje z ciężkim westchnieniem: „Muzyka to taka piękna rzecz. Żałuję, że wydaje się, że ma mniej znaczenia dla ludzi w tych dniach, że nie ma takiego kulturowego rezonansu.”

Tematy problemów społecznych

To doprowadziło nas do pilnych problemów poruszonych w piosence Antidepressants. To idea, że żyjemy w społeczeństwie, „gdzie wszystkich diagnozują z jakąś formą zaburzenia osobowości.”

Dodaje: „Wydaje się, że staramy się rozwiązywać problemy w sposób naukowy, rozwiązać wszystko za pomocą tabletek. Ale zaburzenie osobowości to w zasadzie definicja tego, kim jesteśmy.”

Anderson krytykuje społeczeństwo „gdzie rząd prowadzi nas jak bydło” z nakazami i komunikatami.

„Ta płyta mówi o kwestionowaniu takiego ucisku i o tym, aby na nowo stać się ludźmi.”

Wibrant, visceral dziesiąty album studyjny Suede, AntidepressantsPR Supplied

Z jego słów: „atmosfera „f*** ty, nie dotykaj mnie” przenika The Sound And The Summer.”

„To piosenka o jeździe, którą kocham” - mówi. „Nauczyłem się tego dość późno w życiu. To uczucie siły i wolności, gdy jesteś za kierownicą.”

Nie jest dziwne, że Anderson uwielbia słuchać muzyki w samochodzie, „zwykle są to moje własne utwory, kiedy tworzę nowy album.”

„Jazda z muzyką ma fizyczny wymiar. Czujesz, jak bas przenika przez ciebie!”

Używa również swojego 13-letniego syna — tematu piosenki Sweet Kid — jako przekaźnika dźwięku, jak wyjaśnia.

„Kiedy miał dziewięć lat, był pierwszą osobą, która usłyszała większość piosenek z Autofiction, a teraz, z Antidepressants, słucha wielu materiałów, zanim usłyszą je inni.”

„Pracuję nad czymś cały dzień, potem zabieram go ze szkoły.

„Jeśli nie jest w złym nastroju, pytam: „Chcesz posłuchać czegoś, co zrobiłem dzisiaj?” A on odpowiada: „O, no dobrze.”

Anderson przyznaje, że nie zagrał Sweet Kid swojemu synowi „bo wiadomość jest zbyt skomplikowana” i nie tak „naiwna i pozytywna”, jak poprzednia piosenka o nim, Life Is Golden.

„Trochę więcej ciemności się wkradło, ale mam nadzieję, że odzwierciedla część naszych relacji.”

Mówi: „Rodzina jest dla mnie wielkim generatorem piosenek. Nie znajdziesz mnie śpiewającego o rolnictwie w Kenii, jak niektóre 'lewicowe' zespoły.”

Osobiste tematy w twórczości Andersona

Anderson porusza znane tematy — miłość, stratę, ból, tęsknotę — które nazywa „prostymi emocjami ludzkimi.”

„Kiedy jesteś młody, dostajesz je, kiedy twoja dziewczyna cię zostawia lub zauważasz kobietę w pociągu.”

„Kiedy jesteś starszy, pasje nie są tak efemeryczne. Jestem obsesyjnie zakochany w mojej rodzinie i relacjach w jej obrębie.”

Przykład, na który zwraca moją uwagę, to piosenka She Still Leads Me On z Autofiction, będąca hołdem dla jego zmarłej i „niesamowitej” matki.

Inna jego rodzina to oczywiście zespół, który składa się z jego byłych kolegów z zespołu Matt Osmon (starszy brat gospodarza telewizyjnego i autora Richarda na basie), Simon Gilbert (perkusja), Richard Oakes (gitara) i Neil Codling (klawisze).

Wspomniałby również o ich długoletnim i „twardym” producencie Edzie Bullerze, który wraca, aby poprowadzić „Antidepressants.”

„Kiedy spotkałem Matta, staliśmy się bardzo bliskimi przyjaciółmi i często spędzaliśmy czas razem” - mówi Anderson.

Ale przyznaje, że z czasem relacje z członkami zespołu stały się „bardziej zorientowane na biznes.”

„Spędzasz tyle czasu razem, siedząc w hotelach i na lotniskach, że nie możesz rozmawiać tak samo.”

„Kocham chłopaków w moim zespole zupełnie inaczej niż swoją rodzinę czy przyjaciół.”

„Jesteśmy razem od tak dawna, że mamy wiele skomplikowanych żartów.

„Siedzimy i rozmawiamy. Jeśli jest jakaś obca osoba, nie będą w stanie zrozumieć, o czym rozmawiamy, ponieważ prawdopodobnie przypominamy sobie coś, co zdarzyło się w 1998 roku.”

Anderson szczególnie wychwala gitarzystę Oakesa, który zastąpił pierwszego gitarzystę Bernarda Butlera w 1994 roku.

„Jedną z wspaniałych rzeczy w Autofiction i Antidepressants jest rola Richarda w tym wszystkim. Naprawdę stał się niezwykle samodzielny w rozwoju dźwięku na tych dwóch albumach.”

„Trochę przebywał w cieniu pierwotnego Suede, ale teraz ma pewność, by kształtować dźwięk ze swoją tożsamością.”

Inna interesująca piosenka to June Rain, w której Anderson rozwija styl wokalny poezji, co daje doskonały efekt.

Dwie piosenki, Between An Atom And A Star i Life Is Endless, Life Is A Moment, pierwotnie były zaplanowane na album baletu Suede, który został odłożony na rzecz obecnego zainteresowania zespołu rockiem.

Następnym wyzwaniem dla nich jest „zainteresowanie” londyńskim Southbank z serią koncertów — ale pragnę wiedzieć, jak Anderson wyobraża sobie długoterminową przyszłość Suede.

„Wciąż ewoluujemy” - odpowiada po krótkim namyśle.

„Mam nadzieję, że stworzymy niektóre z najlepszych i najtrudniejszych dzieł muzycznych, jakie kiedykolwiek stworzyliśmy.

„To zawsze nasz cel.”

Suede – Antidepressants

Wibrant, visceral dziesiąty album studyjny Suede, Antidepressants.PR Supplied

★★★★★

Nowe wydanie albumu Suede, 'Antidepressants', zachwyca nie tylko treścią, ale także zmianą emocjonalnej tonacji, nie uginając się pod ciężarem przeszłości. Brett Anderson i jego zespół ogarnia ogromna chęć eksploracji współczesności poprzez muzykę, jednocześnie zachowując więź z własną przeszłością. Ten album, z wszystkimi oznakami, przedłuży tradycję zespołu, by myśleć o muzyce jako o narzędziu, które pomaga radzić sobie z trudnymi aspektami życia, w tym z problemami osobowości w codziennym życiu.