Wikingowie nigdy nie nosili rogatych hełmów: historycy obalają główny mit.

Jak informuje ТСН: Przez ostatnie stulecie wikingowie byli często wyobrażani z wieloma historycznymi błędami. Przedstawiano ich jako czysto męskie, brutalne i jednorodne społeczeństwo, a także z legendarnymi rogatymi hełmami. W rzeczywistości prawdziwa historia wikingów jest znacznie bardziej złożona i mniej teatralna. Tak, rogate hełmy rzeczywiście istniały, ale wikingowie ich nie nosili.

Wikingowie byli żeglarzami ze Skandynawii, którzy wczesnym średniowieczu odkrywali nowe ziemie, dokonywali najazdów i wypraw wojskowych w Europie i poza nią. Osiągnęli Islandię, Grenlandię, a nawet Nową Fundlandię w Ameryce Północnej. Jednocześnie wikingowie nie byli jednolitym narodem, lecz miksem różnych plemion północnogermańskich.

"Słowo 'wiking' oznaczało raczej rodzaj działalności, a nie przynależność etniczną" – wyjaśnia pracownik naukowy Instytutu Archeologii, Ochrony Zabytków i Historii na Uniwersytecie w Oslo Colin Connors.

Jego zdaniem mieszkańcy Skandynawii w tamtym czasie nie nazywali siebie wikingami; termin ten używany był do określenia morskim piratów, którzy dokonywali najazdów.

"To było raczej oznaczenie zawodu" – dodaje badacz.

Mity o brutalności wikingów

Pomimo reputacji wojowniczych, Skandynawowie nie byli bardziej brutalni niż inne narody swojego czasu. Przemoc była charakterystyczna dla całej Europy wczesnego średniowiecza.

"Teza, że wikingowie byli szczególnie brutalni, to mit", – podkreśla Connors.

Jeśli chodzi o ich wojskowe umiejętności, wyobrażenie o wikingach jako bezwzględnych zwycięzcach również jest przesadzone. Mieli zarówno zwycięstwa, jak i porażki. Negatywny obraz wikingów, najprawdopodobniej, uformował się przez źródła: większość opisów najazdów zostawili chrześcijańscy mnisi, którzy często stawali się ofiarami najazdów. Śmierć mnicha z rąk pogan uważano za męczeństwo, co sprawiało, że te wydarzenia były szczególnie znaczące dla kronik. Z tego powodu zbrodnie wikingów były rejestrowane częściej niż przemoc innych chrześcijańskich narodów.

Kobiety w świecie wikingów

W społeczeństwie wikingów panował patriarchat, jednak kobiety miały więcej praw niż w wielu innych europejskich kulturach. Mogły posiadać i dziedziczyć majątek, zarządzać gospodarstwami i farmami.

Jednak kobiety nie mogły zajmować stanowisk kierowniczych ani reprezentować swoich interesów w sądzie. Uważano, że zazwyczaj nie brały udziału w wojnach. Choć istnieje opis pochówku kobiety-wojowniczki, naukowcy przestrzegają, że wiadomo tylko to, że pochowana osoba była kobietą z genetycznego punktu widzenia.

To kolejny przypadek, w którym współczesne wyobrażenia nakładają się na przeszłość, tworząc obrazy, które są dalekie od rzeczywistości.

Skąd wzięły się rogate hełmy

Popularny mit o wikingach – rogate hełmy – nie ma archeologicznego potwierdzenia. Jedyny znaleziony hełm epoki wikingów jest metalowym nakryciem głowy z osłoną oczu i bez rogów.

Pochodzenie takiego wizerunku można przypisać XIX wieku. W 1876 roku podczas wystawienia operowego cyklu Richarda Wagnera "Pierścień Nibelungów" kostiumograf Carl Emil Deppler użył rogatych hełmów, inspirowanych nakryciami głowy rdzennych ludów Ameryki Północnej. Scena okazała się tak imponująca, że utrwaliła się w kulturze masowej.

Zatem nawet dzisiaj rogate hełmy pozostają nieodłącznym atrybutem "wikingów" na karnawałach, w filmach oraz popkulturze, mimo że w rzeczywistości nie mają żadnego związku z prawdziwą historią.

Badania nad historią wikingów trwają i już dziś naukowcy odkrywają nowe fakty o tej tajemniczej kulturze. Pomimo owianych mitami wyobrażeń, prawdziwa historia wikingów jest wielowarstwowa i zawiera wiele niespodzianek, które pomagają lepiej zrozumieć ich rolę w historii Europy.