Południowy Kaukaz wymyka się spod kontroli Moskwy: nowy układ sił zmienia reguły gry.

Przemiany geopolityczne na Południowym Kaukazie

Jak informuje UATV: Zdaniem Witalija Kułyka, dyrektora Ośrodka Badań nad Problemami Społeczeństwa Obywatelskiego, Federacja Rosyjska traci swoje wpływy na Południowym Kaukazie. Kluczowym czynnikiem może być zbliżenie między Armenią a Azerbejdżanem, które jest w stanie gruntownie przeorganizować lokalną równowagę sił. W tym kontekście, 26 maja doszło do podpisania Karty o wszechstronnym partnerstwie strategicznym między USA a Armenią. To wyraźny sygnał zacieśniania relacji dwustronnych, który może skłonić innych graczy regionalnych do przemyślenia swoich strategii.

W ciagu ostatniego roku natężenie przewozów towarowych przez Południowy Kaukaz zwiększyło się o kilkaset procent, co uwypukla rosnącą wagę tego obszaru jako newralgicznego korytarza transportowego. Witalij Kułyk komentuje to następująco:

„Dziś Kaukaz staje się głównym łącznikiem między Azją a Europą.” – Witalij Kułyk

Szansa na współpracę armeńsko-turecką

Armenia prowadzi również rozmowy na temat połączenia kolejowego z Turcją przez Kars, co mogłoby stworzyć nowe możliwości kooperacji między oboma krajami. Witalij Kułyk uważa, że „jeśli Rosja spróbuje użyć gazu jako narzędzia nacisku, Armenia znajdzie alternatywy”. To dowód na słabnące uzależnienie Erywania od rosyjskich surowców energetycznych i zdolność do poszukiwania innych dróg rozwoju.

Kułyk zwraca też uwagę na wyraźne ograniczenie aktywności Armenii w Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (ODKB) oraz jej dążenie do ściślejszych kontaktów z Unią Europejską.

„Stąd bierze się mniejsze zaangażowanie Armenii w ODKB i chęć budowania bliższych relacji z Unią Europejską.” – Witalij Kułyk

Reasumując, przeobrażenia na Południowym Kaukazie, a zwłaszcza normalizacja relacji armeńsko-azerbejdżańskich, mogą mieć głęboki wpływ na geopolityczny krajobraz regionu. Witalij Kułyk podsumowuje: „Czy Rosja tego chce, czy nie, będzie musiała się liczyć z nową rzeczywistością.” Oznacza to, że Moskwa musi dostosować się do warunków kształtowanych przez zacieśnianie współpracy Armenii z Zachodem.

Opisane wydarzenia podkreślają narastającą tendencję do przesunięcia wpływów na Południowym Kaukazie, co może oddziaływać na plany mocarstw. Pogłębienie partnerstwa Armenii z państwami zachodnimi oraz ożywienie powiązań ekonomicznych w regionie mogą stać się katalizatorem dalszych korekt w polityce zagranicznej krajów kaukaskich. To z kolei może wymusić przewartościowanie sojuszy strategicznych i układów handlowych w całej tej części świata.