Irański arsenał rakietowy po amerykańsko-izraelskich uderzeniach: analiza wywiadu.

Szacunki wywiadu dotyczące zdolności rakietowych Iranu

Jak informuje Espreso.tv: Według raportów służb wywiadowczych państw zachodnich, Teheran w marcu nadal dysponował około 60% swojego przedwojennego zapasu rakiet. Prezydent USA Donald Trump twierdził natomiast, że Iranowi pozostało zaledwie 21–22% rakiet. Dane te wskazują, że mimo intensywnych działań mających na celu ograniczenie potencjału militarnego, kraj ten zachowuje zdolność do prowadzenia aktywnych operacji bojowych.

Między 28 lutego a 8 kwietnia, podczas trwania walk, Iran wystrzelił ponad 1850 pocisków balistycznych. Szef Pentagonu Pete Hegseth ogłosił, że siła uderzeniowa Iranu została zredukowana o 90%. W odpowiedzi na działania irańskie, 28 lutego 2026 roku Stany Zjednoczone i Izrael przeprowadzili naloty w ramach operacji „Epicka furia”. W jej wyniku zginął najwyższy przywódca Iranu, Ali Chamenei.

Kolejne kroki i eskalacja konfliktu

Waszyngton zaostrzył kurs, wprowadzając 13 kwietnia całkowitą blokadę morską irańskich portów, co miało zwiększyć presję na reżim w Teheranie. Jednak 17 kwietnia strony zgodziły się na rozejm, a Iran ogłosił odblokowanie Cieśniny Ormuz – kluczowego szlaku dla handlu międzynarodowego. Mimo to, 11 czerwca Donald Trump zapowiedział potężne uderzenia na Iran, co sugeruje ryzyko dalszej eskalacji napięcia.

Ministerstwo Obrony Rosji nie odpowiedziało na prośbę o komentarz, co podkreśla, że sytuacja pozostaje napięta i wymaga stałego monitorowania przez społeczność międzynarodową. Konflikt między USA, Izraelem a Iranem wciąż znajduje się w centrum uwagi ze względu na potencjalne konsekwencje dla bezpieczeństwa w regionie i na świecie.

Rywalizacja między Iranem a koalicją amerykańsko-izraelską pozostaje kluczowa dla stabilności regionalnej, ponieważ dalsze działania zbrojne mogą doprowadzić do jeszcze poważniejszej eskalacji. Dotychczasowe operacje pokazują wysoki poziom napięcia i gotowość stron do użycia siły. W związku z tym społeczność międzynarodowa musi bacznie obserwować rozwój wydarzeń, gdyż ich skutki mogą mieć dalekosiężny wpływ na bezpieczeństwo nie tylko w regionie, ale i globalnie.