Ponad 200 rannych weteranów rywalizowało w Dnieprze. Sportowa rehabilitacja w sześciu dyscyplinach.

Sportowe zmagania w służbie rehabilitacji

Jak informuje UATV: W Dnieprze zorganizowano wielobój sportowy dla ukraińskich weteranów i żołnierzy, w którym wzięło udział ponad 200 osób. Głównymi uczestnikami byli wojskowi, którzy odnieśli rany podczas służby. Impreza miała pokazać, że pomimo trudności, można prowadzić aktywne i pełne wyzwań życie. Konkurencje objęły aż sześć różnych dyscyplin:

• wioślarstwo
• trening na rowerze stacjonarnym
• crossfit
• bieg wahadłowy
• trzymanie ciężkiego dysku
• armwrestling (przeciąganie za rękę)

Takie zawody to ważny element wsparcia psychospołecznego dla osób powracających z frontu.

Historie, które dodają siły

Wśród sportowców znalazł się Wiaczesław Kutin, ciężko ranny na kierunku zaporoskim. Spędził 13 miesięcy w niewoli, a wolność odzyskał w styczniu 2025 roku w ramach wymiany jeńców. Wiaczesław opowiedział swoją historię:

“Osiem dni leżałem w okopie bez jednej kończyny. Potem wzięli mnie do niewoli, w której spędziłem 13 miesięcy. W styczniu 2025 roku nastąpiła wymiana 25 za 25, repatriacja ciężko rannych, i wtedy wymieniono także mnie.” - Wiaczesław Kutin

Zaangażował się we wszystkie dyscypliny, chcąc udowodnić sobie i swojemu synowi, że podwójna amputacja nie przekreśla możliwości: “Staram się wziąć udział w maksymalnej liczbie konkurencji i udowodnić przede wszystkim sobie i mojemu synowi, że podwójna amputacja to nie wyrok, i że mogę osiągać godne wyniki w każdej dyscyplinie sportu.”

Głos zabrał także inny uczestnik, Władysław, ranny w obwodzie donieckim. Podkreślił, że kluczową wartością takich spotkań jest możliwość wzajemnego kontaktu: “Po pierwsze – to możliwość rozmowy. Wiem, że na początku wojny zdarzały się sytuacje, gdy osoby po amputacjach myślały, że to koniec, że społeczeństwo ich nie potrzebuje. Tutaj jest odwrotnie.”

Sport jako terapia ciała i ducha

Turniej pełni istotną funkcję w procesie psychologicznego powrotu do zdrowia. Dmytro Matwiejew zaznaczył priorytetową rolę aktywności fizycznej w rehabilitacji: “Sport jest na pierwszym miejscu w procesie zdrowienia po powrocie. Ponieważ, po pierwsze, to odbudowa psychoemocjonalna, to walka z zespołem stresu pourazowego. Człowiek może nie mieć widocznych ran, ale w środku jest poraniony.”

Wydarzenie w Dnieprze stało się ważnym sygnałem determinacji weteranów w dążeniu do odzyskania sprawności i aktywnego życia po traumatycznych przeżyciach. Podkreśla ono wagę wsparcia dla żołnierzy wracających do cywilnego życia i pokazuje sport jako potężne narzędzie terapeutyczne. Tego typu inicjatywy nie tylko podnoszą morale uczestników, ale także budują wspólnotę, w której weterani mogą dzielić się doświadczeniami i nawzajem motywować. To także apel do społeczeństwa o potrzebę lepszej integracji wojskowych, którzy mierzą się z fizycznymi i psychicznymi konsekwencjami wojny.