Ukraińcy znaleźli luki w umocnionej obronie powietrznej Krymu: trafili w system S-400.

Wzmocnienie rosyjskiej obrony przeciwlotniczej na Krymie

Jak informuje Novyny.live: Po aneksji półwyspu w 2014 roku Rosja znacząco rozbudowała swoje siły obrony powietrznej, zastępując starsze zestawy S-300 nowoczesnymi systemami S-400 oraz dodając kompleksy artyleryjsko-rakietowe 'Pancyr'. Wraz z wybuchem pełnoskalowej agresji na Ukrainę, Moskwa zwiększyła liczbę baterii S-400, co podniosło skuteczność ochrony regionu przed atakami z powietrza. To pokazuje, jak priorytetowe znaczenie ma Krym dla rosyjskiego dowództwa.

Ataki ukraińskich sił na rosyjskie systemy obrony powietrznej

Siły obronne Ukrainy nieustannie uderzają w elementy rosyjskiej infrastruktury przeciwlotniczej. W nocy z 14 na 15 marca zniszczeniu uległy:

• stacje radiolokacyjne 59N6-E 'Protivnik'
• stacje radiolokacyjne 73E6 'Parol'
• wyrzutnia wchodząca w skład zestawu S-400 'Triumf'

Operacje te dowodzą, że Kijów systematycznie szuka słabych punktów w pozornie szczelnym parasolu ochronnym wroga.

„Nasze służby bezpieczeństwa i wojsko potrafią wykryć luki w systemie lub działać w sposób zaskakujący. Niszczą zarówno same zestawy przeciwlotnicze, jak i stacje wykrywające cele powietrzne” – powiedział Andrij Ryżenko, ekspert ds. bezpieczeństwa.

Jak dodał, ukraiński wywiad dysponuje danymi o wielu takich stacjach rozmieszczonych na północy Krymu. Ich zadaniem jest namierzanie ukraińskich samolotów i dronów, a także naprowadzanie rakiet wystrzeliwanych z terytorium Rosji.

Sytuacja na półwyspie pozostaje napięta, a ukraińskie siły kontynuują działania mające na celu identyfikację i eliminację kluczowych elementów rosyjskiej obrony powietrznej. Wzmocnienie systemu obrony Krymu podkreśla jego strategiczne znaczenie dla obu stron konfliktu. Ukraińskie ataki na newralgiczne punkty tej infrastruktury świadczą o aktywnych wysiłkach Kijowa, by zmniejszyć zagrożenie z powietrza i poprawić własne możliwości operacyjne. Wydarzenia te mogą wpłynąć na dalszy przebieg walk, ponieważ kontrola nad przestrzenią powietrzną pozostaje kluczowa dla bezpieczeństwa obu państw.