Najlepsze filmy z Jackiem Chanem: top fascynujących filmów akcji i komedii.

Jackie Chan od dawna jest legendą kina. Najlepsze filmy z Jackiem Chanem to niewiarygodnie długi i różnorodny wykaz. Prawie wszystkie filmy z Jackiem Chanem są najlepsze i znajdują się w różnych TOPach.

Ogólnie rzecz biorąc, TOP filmów z Jackiem Chanem może być stale aktualizowany, ponieważ aktor nie planuje przejść na zasłużoną emeryturę. Choć w ostatnich latach kręci mniej: więc najlepsze filmy z Jackiem Chanem mogą pochodzić także z jego starszych prac.

Najlepsze filmy z Jackiem Chanem

Jackie Chan to postać, bez której nie można sobie wyobrazić rozwoju światowego kina akcji w drugiej połowie XX wieku. Hongkoński aktor, reżyser i kaskader stworzył unikalny styl filmowy, łącząc akrobatyczną choreografię sztuk walki z fizyczną komedią w tradycji niemego filmu. W przeciwieństwie do większości gwiazd gatunku akcji, Chan osobiście wykonywał większość kaskaderskich scen, często ryzykując życiem dla osiągnięcia maksymalnej autentyczności kadru. Twórczość artysty liczy ponad sto pięćdziesiąt filmów, jednak niektóre spośród nich stały się kluczowe dla uformowania jego statusu jako legendy światowego kina i popularyzacji hongkońskiego kina na zachodnim rynku.

Kariera Chana rozwijała się w dwóch równoległych kierunkach: stawanie się kultową postacią hongkońskiej branży filmowej w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych oraz późniejsza ekspansja na rynek hollywoodzki w latach dziewięćdziesiątych. Każdy z tych okresów przyniósł własne znane dzieła, które w różny sposób ujawniały talent aktora - od tradycyjnych filmów o kung-fu po nowoczesne buddy-movie i dramatyczne thrillery.

Historia Policji (Police Story, 1985)

Film reżysera i odtwórcy głównej roli zarazem uważany jest za jeden z najwpływowszych filmów akcji w historii hongkońskiego kina. Chan zagrał detektywa Chan Ka-Kyunga, który stara się wykazać winę barona narkotykowego, mimo przeciwności ze strony skorumpowanego systemu oraz podejrzeń o swoją własną niewinność. Film stał się swoistą odpowiedzią reżysera na hollywoodzkie thrillery policyjne, jednak z charakterystyczną dla niego fizyczną choreografią.

Najbardziej znaną sceną filmu jest finałowa walka w centrum handlowym, podczas której postać zjeżdża z kilku pięter po elektrycznej girlandzie oświetleniowej, doznając w trakcie zdjęć realnych poparzeń rąk i kontuzji pleców. Taki sposób realizacji kaskaderskich scen bez używania grafiki komputerowej i dublerów stał się wizytówką Chana na wiele lat. Film zdobył nagrodę za najlepszy film podczas ceremonii Hong Kong Film Awards i zapoczątkował udaną franczyzę z kilkoma kontynuacjami.

Pijany Mistrz (Drunken Master, 1978)

Komediowy film o kung-fu reżysera Yuen Woo-pinga stał się przełomowym momentem w wczesnej karierze aktora, na stałe przyszywając mu reputację unikalnego wykonawcy, zdolnego łączyć poważną choreografię walki z komediowym talentem. Chan zagrał młodego Wonga Fei-hunga - legendarnego bohatera chińskiego folkloru, niezgułę, którego ojciec wysyła na nauki do surowego mistrza pijackiego stylu sztuk walki o imieniu Su Hua-ci.

Film spopularyzował unikalny styl walki „zui quan”, który naśladuje ruchy pijanej osoby, czyniąc ataki nieprzewidywalnymi dla przeciwnika. Komediowe elementy procesu nauki, w którym młody bohater musi wykonywać upokarzające i fizycznie wyczerpujące ćwiczenia, organicznie łączą się z spektakularnymi scenami walki, kulminacją których jest starcie z wynajętym mordercą Ho. Film stał się sukcesem komercyjnym na azjatyckim rynku filmowym i położył podwaliny pod komediowy podgatunek w ramach tradycyjnego kina o sztukach walki.

Zbroja Boga (Armour of God, 1986)

Przygodowy film akcji, który łączy elementy gatunku o poszukiwaczach artefaktów w stylu hollywoodzkich filmów o Indiana Jonesie z charakterystyczną hongkońską choreografią. Chan zagrał Jackiego - byłego pop-muzykanta, który zarabia na życie poszukiwaniem starożytnych relikwii, który został wciągnięty w poszukiwanie legendarnych zbroi w celu uratowania porwanego przyjaciela.

Zdjęcia do filmu są smutnie znane z powodu rzeczywistej kontuzji, jaką aktor doznał podczas skoku z klifu na drzewo w Jugosławii, kiedy upadł z wysokości kilku metrów na skały, łamiąc czaszkę i doznając krwotoku wewnętrznego, co ledwo nie kosztowało go życia. To wydarzenie wpłynęło na dalsze podejście Chana do bezpieczeństwa podczas realizacji kaskaderskich, chociaż nie zmieniło jego podstawowej pozycji dotyczącej osobistego wykonywania skomplikowanych elementów fizycznych. Film odniósł sukces komercyjny i doczekał się kontynuacji znanej pod tytułem „Operation Condor”.

Godzina Szczytu (seria, 1998–2007)

Franczyza reżysera Bretta Ratnera stała się najudanym hollywoodzkim projektem z udziałem Chana, który zagrał detektywa z hongkońskiej policji Lee, zmuszonego do współpracy z ekscentrycznym amerykańskim detektywem Carterem, granym przez Chrisa Tuckera. Komediowy duet, zbudowany na kulturowym i stylistycznym kontraście postaci, zdobył ogromną popularność wśród amerykańskiej publiczności, wcześniej nieznającej hongkońskiego kina.

Pierwsza część opowiada o wspólnym śledztwie w sprawie porwania córki chińskiego konsula, druga przenosi akcję do Hongkongu i Las Vegas w fabule o fałszowaniu walut, a trzecia kończy trylogię historią o spisku triad w Paryżu. Każdy film łączy charakterystyczną akrobatyczną choreografię Chana z klasycznym humorem buddy-movie, gdzie fizyczna komedia postaci Tuckera kontrastuje z dyscyplinowaną sztuką walki partnera. Franczyza znacznie rozszerzyła hollywoodzką publiczność aktora i otworzyła drogę do dalszej integracji azjatyckich gwiazd kina akcji na amerykański rynek.

Projekt A (Project A, 1983)

Historyczny film przygodowy, którego akcja rozgrywa się pod koniec XIX wieku w kolonialnym Hongkongu, połączył na ekranie trzech najwybitniejszych mistrzów kina akcji tamtego okresu - Chana, Sammo Hunga i Yuen Biao. Postać Chana, oficer morskiej policji Dragon Ma, bierze udział w walce przeciwko piratom, którzy terroryzują przybrzeżne wody kolonii, pomimo wewnętrznych konfliktów między różnymi agencjami ścigania.

Film jest znany z najbardziej spektakularnego kaskaderskiego wyczynu w wczesnej karierze aktora - upadku z wieży zegarowej przez kilka markiz na ziemię, nakręconego w trzech różnych dubletach z różnych kątów bez używania sprzętu zabezpieczającego. Finałowa walka w barze, zbudowana na sekwencji komediowych i walki, między trzema głównymi wykonawcami, uważana jest za jedną z najlepiej choreografowanych scen w historii hongkońskiego kina. Film doczekał się kontynuacji i umocnił status Chana jako wiodącego reżysera kaskaderskiego w jego własnych realizacjach.

Rozgrywka w Bronksie (Rush Hour, 1995)

Film akcji reżysera Stanley'a Tona, nakręcony w Vancouver udając nowojorski Bronx, był pierwszym znaczącym próbą aktora na zdobycie północnoamerykańskiej publiczności. Chan zagrał Kewunga Ma - hongkońskiego policjanta, który przyjeżdża do Ameryki na wesele krewnego i nagle znajduje się uwikłany w konfrontację z lokalnym gangiem motocyklowym związanym z przemytem.

Film zademonstrował zdolność aktora do dostosowania swojego charakterystycznego stylu kaskaderskiego do zachodniego kontekstu, zachowując charakterystyczne połączenie humoru i akrobatycznej choreografii walki. Szczególną uwagę zasługuje scena walki na pontonowej łodzi wśród kontenerów portowych, gdzie postać używa pobliskich przedmiotów jako improwizowanej broni - chwyt, który stał się wizytówką twórczego stylu Chana przez całą jego karierę. Komercyjny sukces filmu na amerykańskim rynku utorował drogę do kolejnych hollywoodzkich projektów aktora.

Kim jestem? (Who Am I?, 1998)

Przygodowy thriller, wspólnie wyreżyserowany przez Chana i Benny'ego Chana, opowiada historię agenta, który traci pamięć po katastrofie lotniczej w Afryce i stara się odzyskać swoją tożsamość, tropiony przez najemników skorumpowanej korporacji. Główny bohater, którego prawdziwe imię pozostaje nieznane widzowi do końca filmu, podróżuje od afrykańskiego kontynentu do Rotterdamu w poszukiwaniu prawdy o swojej przeszłości.

Najbardziej znanym epizodem filmu jest scena walki na stromym dachu wieżowca w Rotterdamie, kręcona bez użycia efektów komputerowych na rzeczywistej wysokości, co pokazuje typową dla aktora oddanie autentyczności realizacji nawet w późnym okresie kariery. Afrykańskie epizody filmu, kręcone z udziałem lokalnych wykonawców sztuk walki, dodały filmowi etnograficznej specyfiki, nietypowej dla gatunku. Film uważany jest za jeden z najbardziej technicznie imponujących projektów lat dziewięćdziesiątych w dorobku Chana.

Shanghai Noon (2000)

Komediowy western reżysera Toma Deya połączył charakterystyczny styl Chana z klasycznymi kanonami amerykańskiego gatunku o Dzikim Zachodzie. Aktor zagrał cesarskiego strażnika Chon Wanga, który udaje się do Ameryki, aby uratować porwaną księżniczkę, gdzie zmuszony jest połączyć siły z pechowym rabusiem pociągów Royem O'Bannonem, którego rolę zagrał Owen Wilson.

Film umiejętnie dostosował choreografię walki kung-fu do estetyki westernu, w tym użycie podków, lassów i innych rekwizytów charakterystycznych dla gatunku jako improwizowanej broni w scenach walki. Komediowa chemia między postaciami Chana i Wilsona, oparta na kontraście dyscyplinowanej wschodniej filozofii oraz beztroskiego awanturnictwa amerykańskiego bohatera, zapewniła filmowi znaczący sukces komercyjny i późniejsze kontynuacje pod tytułem „Shanghai Knights”. Film stał się jednym z udanych przykładów gatunkowego eksperymentu w karierze aktora.

Jedzenie na kółkach (Wheels on Meals, 1984)

Komediowy film akcji, który połączył Chana z dawnymi współpracownikami Sammo Hungiem i Yuen Biao, opowiada historię dwóch kuzynów, właścicieli mobilnego furgonu z jedzeniem w Barcelonie, którzy wciągają się w przygody po spotkaniu z młodą kobietą, prześladowaną przez przestępczy syndykat z powodu spadku. Film łączy elementy romantycznej komedii, detektywistycznej fabuły oraz spektakularnych scen walki, kręconych w hiszpańskim plenerze.

Kulminacyjny pojedynek między postacią Chana a amerykańskim mistrzem kickboxingu Beniem Yurkidem uznawany jest za jedną z najlepiej ustawionych scen walki w dorobku aktora, ze względu na techniczną złożoność choreografii oraz szybkość wymiany ciosów. Film wykazał zdolność twórczego trio do organicznej interakcji na ekranie, łącząc indywidualne style walki każdego wykonawcy w jedną widowiskową kompozycję, co uczyniło film kultowym wśród entuzjastów gatunku kung-fu z tego okresu.

Człowiek z zagranicy (The Foreigner, 2017)

Dramatyczny thriller reżysera Martina Campbella stał się znaczącym odejściem od typowych komediowych ról aktora, pokazując jego zdolność do poważnej dramatycznej gry w późnym wieku. Chan zagrał Kwana Ngoka Minya - właściciela restauracji w Londynie, którego córka ginie w wyniku terrorystycznego wybuchu, po czym bohater zaczyna własne śledztwo, domagając się od brytyjskiego rządu ujawnienia nazwisk winnych.

Film skupia się na konfrontacji postaci Chana z wysokim urzędnikiem irlandzkiego rządu Liamem Hennym, którego rolę zagrał Pierce Brosnan, ujawniając ukryte polityczne intrygi związane z konfliktem w Irlandii Północnej. Powściągliwość oraz wewnętrzny ból postaci, przekazany przez Chana bez typowej akrobatycznej demonstracyjności, zdobyły uznanie krytyków jako dowód dojrzałości dramatycznej aktora. Pomimo wieku, który zbliżał się do sześćdziesięciu pięciu lat w momencie zdjęć, wykonawca osobiście brał udział w realizacji kilku fizycznie wymagających scen, potwierdzając oddanie autentyczności, która towarzyszyła całej jego karierze filmowej.

Jackie Chan, pomimo wszystkich trudności, pozostaje legendą kina. Pomimo tego angażuje się również w działalność charytatywną i zajmuje aktywną postawę obywatelską. Tym właśnie podbija serca swoich zwolenników.