USA wycofują się z 30 komitetów NATO. Jak Europa zareaguje na zmianę strategii?.

Amerykańska obecność w strukturach Sojuszu będzie mniejsza

Jak informuje TSN.ua: Departament Obrony USA (Pentagon) zapowiedział stopniowe ograniczenie zaangażowania swoich żołnierzy w pracach około 30 doradczych i eksperckich grup NATO. Decyzja dotyczy blisko 200 amerykańskich wojskowych. Ten ruch wpisuje się w szerszą politykę administracji prezydenta Donalda Trumpa, zmierzającą do redukcji militarnej obecności Stanów Zjednoczonych w Europie. Proces wycofywania personelu nie będzie natychmiastowy i może rozciągnąć się na lata.

Obecnie w Europie stacjonuje ponad 80 tysięcy amerykańskich żołnierzy. Wśród komitetów, w których udział USA zostanie zmniejszony, znajdują się gremia zajmujące się kluczowymi obszarami, takimi jak:

• bezpieczeństwo energetyczne
• operacje morskie
• operacje specjalne
• wywiad

Zmniejszenie roli Amerykanów w tych grupach roboczych może wpłynąć na poziom współpracy pomiędzy państwami członkowskimi Sojuszu Północnoatlantyckiego, a w konsekwencji na ogólny stan bezpieczeństwa na kontynencie. To część długofalowej dyskusji o podziale obciążeń w NATO.

Europa szuka własnych rozwiązań obronnych

W odpowiedzi na te zmiany, w Europie pojawiają się inicjatywy zmierzające do wzmocnienia autonomicznych zdolności obronnych. Komisarz UE ds. obrony, Andrius Kubilius, zaproponował utworzenie sił zbrojnych Unii Europejskiej liczących 100 tysięcy żołnierzy. Również szef hiszpańskiej dyplomacji, José Manuel Albares, publicznie wzywał do powołania własnej armii UE. Te głosy wskazują na dążenie części europejskich przywódców do większej samodzielności w dziedzinie bezpieczeństwa w obliczu zmieniającego się zaangażowania USA.

Redukcja amerykańskiej obecności wojskowej w strukturach NATO może stać się istotnym czynnikiem kształtującym nową strategię bezpieczeństwa zarówno dla Sojuszu, jak i dla Unii Europejskiej. W warunkach narastających wyzwań, kraje europejskie mogą być zmuszone do poszukiwania nowych form zabezpieczenia swoich potrzeb obronnych, co może prowadzić do głębszej integracji w tej sferze. Sytuacja ta odzwierciedla także szerszy globalny trend, w którym Europa aspiruje do większej niezależności w polityce bezpieczeństwa.