Polka po dwóch dekadach w Ukrainie wydała książkę obalającą mity.

Książka Kateryny Łozy o kulturze ukraińskiej

Jak informuje Espreso.tv: Kateryna Łoza, Polka mieszkająca w Ukrainie od ponad 20 lat, jest autorką publikacji zatytułowanej 'Ukraina. Koszula i kiszone arbuzy', w której przedstawia własną perspektywę na ukraińską kulturę i demaskuje powszechne uprzedzenia wobec tego kraju. Dzięki swojemu wieloletniemu doświadczeniu życiowemu oraz aktywności w mediach społecznościowych, oferuje unikatowe spojrzenie na ukraińską rzeczywistość, szczególnie w obliczu trwającej wojny.

Jeszcze przed pierwszą wizytą w Ukrainie w 1997 roku, Łoza zaczęła uczyć się języka ukraińskiego. Pracowała jako przewodnik turystyczny we Lwowie, co pozwoliło jej dogłębnie poznać lokalne zwyczaje i tradycje. Zwraca uwagę, że wiedza większości Polaków o Ukrainie jest bardzo powierzchowna, i komentuje:

'Wielu Polaków mówi: „Och, znamy Ukrainę, bo byliśmy w tym kraju”, a tak naprawdę ograniczyli się do wycieczki po Lwowie.' Kateryna Łoza

Autorka dwukrotnie odwiedziła Krym, ale nigdy nie dotarła do Doniecka.

Refleksje i spostrzeżenia

Prowadząc blog o Lwowie, Łoza regularnie dzieli się swoimi przemyśleniami i obserwacjami, mając nadzieję, że czytelnicy 'odkryją dla siebie wiele nowego'. W rozmowach o codziennym życiu w Ukrainie porusza różne tematy, w tym korupcję, którą uważa za najpoważniejszy problem. 'Nigdy nie żałowałam swojej decyzji' – podkreśla, mówiąc o wyborze pozostania w Ukrainie i stania się częścią jej tkanki kulturowej.

W ten sposób Kateryna Łoza pełni rolę nie tylko pisarki, ale i aktywnej uczestniczki dialogu kulturowego, dążąc do rozwiewania mitów i przybliżania szerszej publiczności rzeczywistego obrazu Ukrainy, zwłaszcza w dobie współczesnych wyzwań. 'Czuję się częścią Ukrainy' – konkluduje, wyrażając silne przywiązanie do tego kraju.

Publikacja Kateryny Łozy może być istotnym wkładem w zrozumienie ukraińskiej kultury przez obcokrajowców, szczególnie Polaków, których wyobrażenia o Ukrainie są często ograniczone. Jej osobiste doświadczenia i obserwacje mogą pomóc w przełamywaniu stereotypów utrudniających głębsze postrzeganie ukraińskiej rzeczywistości. W czasie wojny i przemian społecznych takie inicjatywy jak jej książka nabierają szczególnego znaczenia, ponieważ sprzyjają kształtowaniu bardziej obiektywnego obrazu kraju i jego mieszkańców.