Pomarańczowa rewolucja – 20. Wspólnicy opowiedzieli, dlaczego sztab Juszczenki bał się nieczystych sił i rakiet.

Oficjalnie rozpoczęcie kampanii wyborczej Wiktor Juszczenko ogłosił 4 lipca 2004 roku – na Polu Śpiewu w Kijowie, w obecności tysiąca swoich zwolenników.

Książka wspomnień Włodzimierza Filenki 'Partytura rewolucji' opowiada o tym, jak Włodzimierz Juszczenko musiał pokonać opór zespołu w sprawie wyboru lokalizacji do ogłoszenia rozpoczęcia kampanii wyborczej. Proponował Pole Śpiewu, w przeciwieństwie do innych członków zespołu, którzy wyrażali obawy co do pogody i możliwych prowokacji.

Wiktor Juszczenko jednak wybrał Pole Śpiewu na swoje wystąpienie, nie zważając na wątpliwości swoich współpracowników. Był miło zaskoczony dużą liczbą zwolenników, którzy zebrali się na polu. Zgodnie z relacjami Włodzimierza Filenki, Wiera Iwanowna Uljanczenko, przewodnicząca sekretariatu prezydenta za czasów Juszczenki, zmieniła swoje zdanie na temat wyboru lokalizacji i nazwała go 'genialnym'.

Pomarańczowa rewolucja rozpoczęła się 21 listopada 2004 roku i trwała przez 17 dni. Zakończyła się 8 grudnia, kiedy Rada Najwyższa zmieniła skład Centralnej Komisji Wyborczej i wprowadziła zmiany do ustawy o wyborach prezydenckich. Te zmiany były wynikiem kompromisu między władzą a opozycją i doprowadziły do reformy konstytucyjnej, która ograniczyła władzę prezydenta.

Włodzimierz Filenko komentuje, że ten kompromis był konieczny dla kraju i przywrócił Ukrainę do republiki parlamentarnie-prezydenckiej. Jednocześnie Taras Stećkiw opowiada, że Płušč, jeden z przeciwników kompromisu, pragnął najszerszych uprawnień dla siebie.

Pomarańczowa rewolucja była największym protestem na Ukrainie, który zmienił bieg historii. Rocznicę tych wydarzeń Ukraińcy obchodzili, dzieląc się wspomnieniami i zdjęciami z Majdanu. Seria materiałów przygotowanych przez wydawnictwo 'Główny Komisarz' obejmowała wywiady z Romanem Bezciernym i przypominała symbolikę oraz artefakty ruchu pomarańczowego.