Jak gady przeżywają głodówkę? Tajemnica ukryta w zanikłych genach.

Genetyczna przemiana gadów

Jak informuje TSN.ua: Badanie opublikowane w czasopiśmie Royal Society Open Biology ujawnia, że węże, kameleony oraz niektóre jaszczurki utraciły geny odpowiedzialne za wytwarzanie greliny – hormonu głodu. To odkrycie rzuca światło na zdolność tych gadów do przetrwania wielu miesięcy bez pożywienia, co stanowi fascynującą adaptację do trudnych warunków środowiskowych.

Analiza genomów 112 gatunków gadów wykazała, że u wszystkich badanych węży, a także u kilku kameleonów oraz jaszczurek z rodzaju Phrynocephalus (tzw. piaskówek), geny greliny albo zanikły, albo utraciły funkcjonalność. U dusicieli, takich jak pytony i boa, zachowały się jedynie fragmenty tych genów. Natomiast żmijowate (w tym żmije, kobry, mamby) oraz węże z rodziny połozowatych całkowicie je utraciły. U przedstawicieli rodzaju Phrynocephalus gen greliny jest uszkodzony, jednak gen enzymu MBOAT4 pozostał sprawny.

Ewolucyjne przystosowanie do niedoborów

Zaobserwowane zmiany wskazują, że utrata hormonu głodu zachodziła niezależnie i wielokrotnie w różnych liniach ewolucyjnych gadów. To otwiera nowe perspektywy dla badań nad ewolucyjnymi adaptacjami u tych zwierząt. Uzyskane wyniki mogą pomóc zrozumieć mechanizmy przetrwania gadów w warunkach ograniczonej dostępności pokarmu.

Przeprowadzone na dużej skali badanie genetycznych przekształceń u gadów podkreśla znaczenie ewolucyjnych przystosowań w kontekście przetrwania przy niedoborze zasobów. Zrozumienie, jak gady zaadaptowały się do długotrwałych okresów głodówki, ma znaczenie dla poznania ich ekologii i zachowania. Stawia to także nowe pytania o wpływ zmian klimatu oraz innych czynników środowiskowych na te gatunki, które w przyszłości mogą stanąć przed poważnymi wyzwaniami.