Klucz do trzęsienia z 2011 roku: 20-milionowa warstwa gliny.

Nowe światło na katastrofę z 2011 roku

Jak informuje TSN.ua: Mocarne trzęsienie ziemi z 2011 roku, które wywołało niszczycielskie tsunami i katastrofę w elektrowni Fukushima I, miało swoją przyczynę w głębinach morskich. W 2024 roku zespół geologów na statku wiertniczym Chikyu dotarł do sedna sprawy, ustanawiając przy okazji rekord Guinnessa za najgłębsze naukowe odwierty oceaniczne.

Próbki rdzeniowe ujawniły, że pęknięcie skorupy ziemskiej nastąpiło w warstwie prehistorycznej gliny o grubości 25–30 metrów. Ta specyficzna skała osadowa uformowała się około 20 milionów lat temu z materiału gromadzącego się na dnie oceanu przez imponujący okres 130 milionów lat. To właśnie w tym słabym, gliniastym poziomie doszło do przemieszczenia płyt tektonicznych o 50–70 metrów, co uwolniło ogromną energię sejsmiczną. Takie miękkie warstwy mogą działać jak ślizgające się powierzchnie, ułatwiając nagłe przemieszczenia.

Znaczenie odkrycia dla sejsmologii

Naukowcy sądzą, że podobne gliniaste warstwy mogą odpowiadać za inne megatrzęsienia, w tym to u wybrzeży Sumatry z 2004 roku. Odkrycie to może zrewolucjonizować sposób postrzegania procesów sejsmicznych i oceny ryzyka w aktywnych strefach subdukcji, gdzie płyty oceaniczne wsuwają się pod kontynentalne.

Pozyskane dane mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia aktywności sejsmicznej w regionach o podobnej budowie geologicznej. Może to przełożyć się na udoskonalenie systemów wczesnego ostrzegania i ograniczenie skutków przyszłych katastrof naturalnych. Wyniki badań stanowią również solidną podstawę dla nowych prac naukowych, analizujących rolę warstw ilastych w generowaniu potężnych wstrząsów.