W Mar Menor znaleziono podziemną rzekę rtęci: niewidzialne zagrożenie laguny.

Jak informuje ТСН: W lagunie Mar Menor na południowym wschodzie Hiszpanii naukowcy odkryli ukryte źródło toksycznego zanieczyszczenia — podziemną rzekę wód gruntowych, która zawiera rtęć. Badania wykazały, że ten niewidoczny strumień co roku dodaje do zbiornika około kilograma rtęci, co tworzy dodatkowe obciążenie dla ekosystemu, który już przeżywa długotrwały kryzys.

Projekt prowadziła dr Céline Laverny z Instytutu Nauk Morskich w Barcelonie. Zespół badał, jak ślady metali ciężkich migrują w wodach przybrzeżnych oraz ich wpływ na środowisko i lokalne społeczności. Mar Menor jest największą laguną przybrzeżną w zachodniej części Morza Śródziemnego, która od dłuższego czasu cierpi na zanieczyszczenie. Nowe dane wskazują, że część toksycznych emisji pochodzi ze starych pokładów rtęci, które pozostały w glebie w wyniku działalności górniczej oraz intensywnego rolnictwa.

Wysokie stężenia rtęci

Naukowcy śledzili sieć podziemnych odpływów, które docierają z wód gruntowych pod dnem laguny. Poziom rtęci w tym strumieniu przewyższa wskaźniki zarejestrowane w rzece Albujon, głównym źródle wody słodkiej w regionie, siedemdziesiąt razy. Kiedy wody gruntowe mieszają się z solanką laguny, tworzą warunki do powstawania metylotrtęci — bardzo toksycznej formy pierwiastka, która kumuluje się w organizmach i przenika do łańcuchów pokarmowych. Dlatego te obszary zostały zidentyfikowane przez naukowców jako potencjalne „gorące punkty” powstawania metylotrtęci.

Zagrożenie dla ekosystemu

Obecnie poziom rtęci w wodzie i rybach Mar Menor nie jest jeszcze krytyczny, ale naukowcy ostrzegają, że wzrost ilości metylotrtęci może zmienić sytuację. Laguna przez wiele lat cierpi na „zakwity” alg i gwałtowny spadek poziomu tlenu, co prowadzi do masowego rybołówstwa. Ciepłe lata i wzrost temperatury stwarzają sprzyjające warunki do intensywniejszej przemiany rtęci.

Podczas badań specjaliści pobrali próbki wody, osadów oraz studni gruntowych, a także przeanalizowali radioizotopy, które określają szybkość wpływu wód gruntowych do laguny. Obliczenia pokazały, że głównym źródłem rtęci jest recyrkulacja wody lagunowej przez osady, podczas gdy wody gruntowe słodkie stanowią mniejszą część.

Globalny problem zanieczyszczenia

Podobne procesy, zgodnie z danymi badań w USA, Azji i Północnej Europie, mogą być charakterystyczne także dla innych przybrzeżnych stref na świecie. Podziemne przenoszenie rtęci czasami równa się lub nawet przewyższa poziomy zanieczyszczenia, które docierają z rzek. Ale do tej pory rola takich strumieni w przybrzeżnych lagunach pozostawała niewystarczająco zbadana.

To odkrycie podkreśla globalny problem: toksyczne substancje nadal przedostają się do środowiska nawet po zamknięciu obiektów przemysłowych. Konwencja minamacka zobowiązuje państwa do monitorowania emisji, jednak nie uwzględnia dawnych zanieczyszczeń, które pozostają w osadach i przemieszczają się z wodami gruntowymi.

Naukowcy podkreślają, że tereny wokół Mar Menor potrzebują systematycznego monitorowania wód gruntowych, oczyszczenia starych osadów oraz zmniejszenia napływu substancji odżywczych z gruntów rolnych, aby uniknąć dalszych kryzysów ekologicznych. Określenie miejsc, w których wody gruntowe wypływają na powierzchnię, może pomóc regionowi opracować skuteczne strategie przywrócenia laguny oraz zmniejszyć ryzyko dla fauny morskiej i lokalnych społeczności.

Wilgotność oraz zanieczyszczenie wód w lagunie Mar Menor zagrażają nie tylko ekosystemowi regionu, ale także zdrowiu mieszkańców oraz zasobom biologicznym morza. W miarę jak problemy ekologiczne stają się coraz poważniejsze, ważne jest, aby rządy i odpowiednie organizacje skupiły się na rozwiązaniu tej krytycznej sytuacji, uwzględniając nie tylko aktualną, ale również historyczną spuściznę zanieczyszczeń. Wdrażanie skutecznych działań na rzecz ochrony środowiska stanie się gwarancją poprawy sytuacji w tym wyjątkowym i wrażliwym ekosystemie.