Genetyczny sekret długowieczności: dlaczego stulatkowie mają DNA myśliwych-zbieraczy.

Jak informuje ТСН: Naukowcy z Włoch odkryli genetyczne markery, które mogą sprzyjać dłuższemu życiu. Badania wykazały, że ludzie, którzy osiągnęli wiek stu lat, mają większy odsetek DNA pokrewnego z dawnymi myśliwymi-zbieraczami Zachodniej Europy.

Badacze z Uniwersytetu Bolońskiego przeprowadzili szczegółową analizę genomów ponad tysiąca Włochów, wśród których 333 osoby przekroczyły wiek 100 lat. Uzyskane dane porównano z informacjami genetycznymi dawnych populacji, w tym z próbkami z epoki brązu oraz neolitycznych rolników Bliskiego Wschodu.

Genetyczny związek z mezolitem

Analiza wykazała, że wśród długowiecznych osób częściej występuje materiał genetyczny charakterystyczny dla zachodnioeuropejskich myśliwych-zbieraczy epoki mezolitycznej (Western Hunter-Gatherers, WHG). Grupy te żyły około 9–14 tysięcy lat temu, po ostatniej epoce lodowej. Mieli ciemną skórę, jasne oczy i mocną budowę ciała, ich przetrwanie opierało się na polowaniu oraz zbieraniu owoców leśnych w umiarkowanie ciepłym klimacie.

W badaniu opublikowanym w czasopiśmie GeroScience naukowcy zauważyli:

„Nasze badania po raz pierwszy wskazują, że genomy długowiecznych osób demonstrują bliższą pokrewieństwo z przodkami WHG. Szczególnie zarejestrowaliśmy znaczną koncentrację tego komponentu genetycznego wśród włoskich stulatków, co prawdopodobnie ma pozytywny wpływ na mechanizmy starzenia się”.

Nieznane aspekty

Badania wykazały, że tylko pewne zmiany genetyczne, dziedziczone od myśliwych-zbieraczy, były bardziej powszechne wśród osób o znaczącej długości życia. Inne linie genetyczne nie wykazały tak silnego wpływu na długowieczność. Wyraźne mechanizmy biologiczne, dzięki którym ten starożytny DNA może przedłużać życie, pozostają niejasne, więc naukowcy planują kontynuować badania.

Życie myśliwych-zbieraczy

Kultura myśliwych-zbieraczy jest ważną częścią historii ludzkości. Ich przodkowie, którzy żyli około dwóch milionów lat temu, zajmowali się polowaniem, zbieraniem miodu, owadów i dzikich roślin, co zapewniało przetrwanie wczesnym hominidom. Grupy społeczne zazwyczaj były małe i liczyły od dużej rodziny do kilku dziesiątek osób, prowadząc koczowniczy styl życia.

Pomimo rewolucji rolniczej, która rozpoczęła się około 12 tysięcy lat temu, niektóre tradycje myśliwych-zbieraczy przetrwały do dziś. Na przykład lud Haadza w Tanzanii nadal przestrzega swojego prymitywnego stylu życia od ponad dziesięciu tysięcy lat.

Badania dawnych ludzkich szczątków, takich jak szkielet Cheddar Man, który żył na terytorium współczesnej Wielkiej Brytanii około 10 tysięcy lat temu, pozwalają lepiej zrozumieć wygląd pierwszych mieszkańców Wysp Brytyjskich. Z genetycznego punktu widzenia również należy do zachodnioeuropejskich myśliwych-zbieraczy. Jego grupowy sposób żywienia składał się z orzechów, nasion oraz mięsa jeleni i dzikich bydła.

Współczesne perspektywy długowieczności

Postęp w nauce i medycynie znacząco zwiększa oczekiwaną długość życia. Na przykład w Wielkiej Brytanii w 2024 roku liczba osób, które osiągnęły 100-letni wiek, przekroczy 16,6 tysiąca, co jest dwukrotnie więcej niż dwa dziesięciolecia temu. Kobiety pozostają dominującą grupą wśród stulatków, stanowiąc ponad 13,5 tysiąca osób. Absolutny światowy rekord długości życia należy do Jeanne Louise Calment z Francji, która przeżyła 122 lata.

Czynniki „Niebianskich stref”

Eksperci, którzy badają sekrety długowiecznych, podkreślają, że w tzw. Niebianskich strefach - regionach świata, w których ludzie często dożywają 100 lat - ważna jest nie tylko genetyka. Kluczowymi czynnikami są stała aktywność fizyczna, uczucie sensu życia, mocna wiara, wsparcie społeczne i miłość bliskich. Nawet codzienna aktywność ruchowa, na przykład regularne spacery, może sprzyjać długiemu i zdrowemu życiu.

Te wyniki podkreślają znaczenie badań genetycznych w zrozumieniu mechanizmów długowieczności. Jednocześnie wskazują, że długie życie nie zależy tylko od dziedziczności, ale formuje się pod wpływem wszystkich aspektów życia człowieka. Badania długowiecznych osób z różnych zakątków świata mogą pomóc w odkryciu nowych podejść do poprawy jakości życia na wszystkich etapach. W ten sposób naukowcy mają nadzieję nie tylko rozwiązać tajemnice starzenia, ale także poprawić życie ludzi dzisiaj.