W pustyni Namib odkryto sześć nowych gatunków gekonów szczekających.

Jak informuje ТСН: W pustyni Namib w Południowej Afryce naukowcy dokonali ważnego odkrycia zoologicznego, zwiększając liczbę znanych gatunków gekonów szczekających (podrzęd Gekkota) z trzech do dziewięciu. Badania prowadzono na podstawie analizy ich wokalizacji, danych genetycznych i cech morfologicznych tych skrytych jaszczurek.

Powód odkrycia: Różnica w wokalizacji

Pierwszy zwrócił na to uwagę François Becker, który zauważył różnice w dźwiękach godowych gekonów zamieszkujących pobliskie tereny. Samce wydają dźwięki przypominające 'złowieszy śmiech' w pobliżu swoich nor, próbując przyciągnąć samice.

Wiadomo, że każdy gatunek jaszczurek ma swój unikalny krzyk, który zapobiega krzyżowaniu. Becker zasugerował, że różnice w wysokości i częstotliwości tych dźwięków świadczą o istnieniu różnych gatunków, a nie o jednym naukowo znanym gatunku (Ptenopus garrulus).

Taksonomia integracyjna i wynik

Becker zebrał próbki gekonów z piaszczystych wydm Namib i sąsiednich obszarów żwirowych, gdzie można było usłyszeć różne krzyki.

Genetyczne sekwencjonowanie próbek pokazało, że jaszczurki, które wcześniej uważano za jeden gatunek, w rzeczywistości nie są genetycznie identyczne. Badanie obejmowało pustynie Namib i Kalahari, uwzględniając preferencje gatunków dotyczące różnych rodzajów gleby.

W artykule opublikowanym w czasopiśmie Vertebrate Zoology, Becker (członek zespołu naukowego Narodowego Muzeum Namibii) odkrył, że trzy znane gatunki gekonów szczekających Południowej Afryki w rzeczywistości składają się z dziewięciu oddzielnych gatunków. Niektóre z tych gatunków istnieją oddzielnie od 25 milionów lat.

Znaczenie dla biologii

Przedłużające się łączenie różnych gatunków pod jedną nazwą miało miejsce z powodu tego, że gekony rzadko opuszczają swoje nory, a także przez ich zewnętrzną podobieństwo.

To odkrycie jest przykładem taksonomii integracyjnej, w której do klasyfikacji wykorzystuje się różnorodne dane: cechy morfologiczne, kolory, dźwięki i sekwencje DNA, jak zauważył ekspert od gekonów Aaron Bauer.

Dokładna klasyfikacja gatunków jest niezbędna do oceny ich rozprzestrzenienia i przystosowania do warunków środowiska.

‘Dojdziemy do błędnych wniosków, jeśli połączymy dwa lub więcej gatunków pod jedną nazwą,'

To odkrycie nie tylko poszerza nasze zrozumienie różnorodności gekonów, ale także podkreśla znaczenie dokładnych badań nad gatunkami, które wcześniej uważano za jedyne. Zrozumienie ich ewolucji i przystosowania do środowiska może znacząco wpłynąć na zachowanie tej grupy jaszczurek w naturze.