Bohater Taras Lazarczuk zginął pod Toreckiem: życie i czyn dowódcy Azowa.

Jak informuje inkorr.com: Codziennie o godzinie 9 rano Ukraińcy oddają hołd pamięci tych, których życie odebrała wojna z Rosją. Dziś wspomnimy Tarasa Lazarczuka.

Taras Lazarczuk zginął we wrześniu 2024 roku podczas wykonywania zadania bojowego w okolicach Torecka w rejonie Bachmutu w obwodzie donieckim. O tym poinformowała Rada Miejska Kostopola.

Biografia Tarasa Lazarczuka

Taras Lazarczuk urodził się we wsi Stepan w obwodzie rówieńskim, gdzie ukończył szkołę i zdał na Narodowy Uniwersytet Wodny i Użytkowania Zasobów Naturalnych w Równem. Później jego rodzina przeprowadziła się do Kostopola.

W 2008 roku Taras uzyskał dyplom z wyróżnieniem w specjalności 'Energetyka wodna'. Po tym pracował w firmie 'Riwneoblenergo', a później wyjechał do Holandii, gdzie pracował jako energetyk.

Służba wojskowa i bohaterska śmierć

Następnego dnia po rozpoczęciu wojny pełnoskalowej Taras wrócił z zagranicy i zgłosił się do wojskowego. 1 marca 2022 roku został przyjęty do Sił Zbrojnych Ukrainy jako żołnierz. Taras pragnął służyć w pułku 'Azow', przeszedł normy i został mianowany dowódcą plutonu 12. brygady specjalnego przeznaczenia 'Azow'.

Aktywnie uczestniczył w walkach na różnych frontach. Jesienią 2023 roku odniósł rany, ale po leczeniu szybko wrócił do służby. 4 września 2024 roku młodszy sierżant Taras Lazarczuk zginął podczas wykonywania zadania bojowego w pobliżu Torecka.

Pożegnanie i upamiętnienie

10 września 2024 roku w Równem i Kostopolu odbyło się pożegnanie z poległym bohaterem. Taras został pochowany na cmentarzu 'Nowym' w Kostopolu obok innych poległych żołnierzy.

Taras Lazarczuk został odznaczony medalami 'Za obronę rodzimego państwa', 'Niezłomnym bohaterom wojny rosyjsko-ukraińskiej', 'Weteran wojny', a pośmiertnie odznaczony orderem 'Za Odwagę III stopnia'. Zostawił po sobie matkę, siostrę, dwoje bratanków oraz dziewczynę.

Uroczystości upamiętniające

W rocznicę śmierci Tarasa jego matka otrzymała pośmiertne odznaczenie - order 'Za Odwagę' III stopnia. Żołnierze 'Azowu' przeszli kolumną z Kostopola na nowy cmentarz, gdzie odbyła się uroczysta ceremonia upamiętnienia, a Walentyna Lazarczuk otrzymała nagrodę syna.

„Główny dowódca” dołącza do minuty ciszy. Oddajemy hołd pamięci wszystkich Ukraińców, którzy zginęli w walce o ojczyznę. Pamiętamy o tych, którzy padli z rąk rosyjskich najeźdźców, zapalamy świece pamięci i pochylamy głowy w żalu podczas ogólnonarodowej minuty ciszy, oddając hołd pamięci obywateli Ukrainy, którzy oddali życie za wolność i niepodległość państwa: wszystkich żołnierzy, cywilów i dzieci, wszystkich, którzy zginęli w walce z rosyjskimi okupantami oraz w wyniku ataków wrogich wojsk na ukraińskie miasta i wsie.

Tekst dotyczy Tarasa Lazarczuka, który zginął we wrześniu 2024 roku podczas wykonywania zadania bojowego. Opisuje jego życiową i wojskową drogę, pożegnalne wydarzenia oraz pośmiertne odznaczenia, które otrzymał od państwa. Podkreśla także znaczenie upamiętniania poległych uczestników wojny rosyjsko-ukraińskiej i ich wkładu w walkę o wolność i niepodległość Ukrainy.