Dlaczego w blokach z wielkiej płyty tak szybko ucieka ciepło?.

Źródła zimna w budynkach z czasów PRL-u

Jak informuje Novyny.live: Charakterystycznym elementem konstrukcyjnym, który stał się symbolem niskiej efektywności energetycznej, jest tzw. 'chłodnia chruszczowowska'. To nisza pod parapetem z otworem wentylacyjnym, stanowiąca newralgiczny punkt w ścianie zewnętrznej, przez który ucieka znaczna ilość ciepła. Problem ten dotyczy wielu budynków wzniesionych w okresie powojennym.

Dodatkowym czynnikiem pogarszającym izolację jest niewielka grubość ścian zewnętrznych, wynosząca zaledwie około 25 centymetrów. Sytuację komplikują także wysłużone, nieszczelne stolarka okienna, która nie spełnia już współczesnych standardów. Te budynki, masowo stawiane w latach 60. i 70. XX wieku, dziś wymagają kompleksowej termomodernizacji.

Główne przyczyny niskiej izolacyjności

Eksperci podkreślają, że niskie temperatury w mieszkaniach nie zawsze wynikają ze słabej pracy kaloryferów, lecz z wad samej konstrukcji budynku. Jak zauważa specjalista budownictwa, Sergiusz Junakow:

„Bloki z tzw. wielkiej płyty mają szereg wad konstrukcyjnych, które prowadzą do ogromnych strat cieplnych.” – Sergiusz Junakow

Do kluczowych problemów odpowiedzialnych za utratę ciepła w 'chruszczowach' i podobnych budynkach należą:

• nieocieplone lub niedostatecznie zaizolowane nisze podokienne;
• zbyt cienkie ściany nośne;
• zniszczone i nieszczelne okna.

Połączenie tych elementów sprawia, że energia przeznaczona na ogrzewanie jest w dużej mierze marnowana. Dlatego kwestia poprawy termoizolacji w tych budynkach pozostaje pilnym wyzwaniem.

Straty ciepła bezpośrednio przekładają się na wysokość rachunków i komfort życia mieszkańców. Większość z tych bloków ma już ponad pół wieku, a ich stan techniczny systematycznie się pogarsza. Konieczne działania naprawcze obejmują wymianę stolarki, docieplenie ścian i usunięcie mostków termicznych, co pozwoliłoby znacząco obniżyć koszty eksploatacji i podnieść standard zamieszkania.