Milczeć, chociaż cierpią – o czym żołnierze nikomu nie mówią.

Często żołnierze, którzy wracają z frontu, stają się milczący i zamknięci. Nie chcą dzielić się nawet z najbliższymi tym, co ich boli. Jest kilka powodów, w tym niechęć do wyglądania na słabego.

Nowiny.LIVE opowiadają o tym dokładniej.

O czym żołnierze nie chcą mówić

Prawdziwe emocje i lęki

Żołnierze są postrzegani jako mocna skała, która wytrzyma wszystko. Jednak to zwykli ludzie, którzy mają emocje, przeżywają ból i cierpienie. Przy tym, często milczą o prawdziwych lękach i nie opowiadają bliskim o swoich przeżyciach, aby nie przestraszyć i odpowiadać oczekiwaniom innych. Porozmawiaj z obrońcą i pomóż mu uwolnić emocje. Wyjaśnij, że nie ma co się wstydzić uczuć i nie musi zawsze być silny.

Traumatyczne wspomnienia

Rzadko kiedy żołnierze mogą opowiedzieć komuś o strasznych wspomnieniach z frontu. Trzymają w sobie szczegóły walk czy momenty śmierci towarzyszy, chociaż często przewijają je w głowach. Nie są pewni, czy ich wysłuchają i zrozumieją, dlatego wybierają milczenie. Należy unikać zmuszania bliskich do takiej szczerości. Jednak jeśli wojownik chce, ale boi się zacząć rozmowę, pomóż mu i wesprzyj.

Uczucie winy

Wielu żołnierzy zmaga się z poczuciem winy. Może się ono odnosić do śmierci towarzyszy. Na przykład, wielu obrońców obwinia siebie za to, że przeżyli, podczas gdy ich przyjaciele zginęli. Również obrońcy często obwiniają się za to, że nie są przy bliskich w momentach, gdy coś się dzieje.

Oderwanie od życia cywilnego

Po froncie żołnierzom bywa trudno wrócić do życia cywilnego. Może się wydawać odległe i nierealne, ale często o tym milczą. Obrońcy nie są pewni, czy zrozumieją ich ci, którzy nigdy nie byli na froncie. To tak zwany 'psychologiczny rozdział' między frontowym a pokojowym życiem. Z tym pomoże poradzić sobie psychoterapeuta.

Przypominamy, że wcześniej pisaliśmy o tym, że nigdy nie warto mówić żonie, która czeka na ukochanego z frontu.

Również opowiadaliśmy o tym, co pomoże odbudować psychikę po masowych atakach wroga.