Rosja opuszcza kluczową bazę w Syrii. Dlaczego Kreml wycofuje się z lotniska Al-Kamiszli?.

Rosyjski odwrót z Syrii

Jak informuje TSN.ua: Rosjanie ewakuują sprzęt wojskowy, w tym czołgi, z lotniska Al-Kamiszli. Cały personel oraz wyposażenie są przerzucane na bazy w rejonie Latakii. Do transportu wykorzystywane są samoloty wojskowe, takie jak Ił-76 i An-124. Operacja logistyczna obejmuje również załadunek pozostałych żołnierzy, uzbrojenia i sprzętu na pokłady statków powietrznych.

Proces ten nie jest odosobniony. Już w 2024 roku rosyjskie okręty wojenne zaczęły opuszczać swoją bazę w Tartusie. Realignacja sił następuje na tle zmieniającej się sytuacji w regionie i rosyjskiego zaangażowania w wojnę z Ukrainą od 2022 roku. W tym okresie Moskwa wycofała ze swoich syryjskich placówek znaczną część lotnictwa, co wskazuje na przesunięcie priorytetów.

Kontekst syryjskiego konfliktu

Syria, która od 2020 roku do końca listopada 2024 roku praktycznie zniknęła z pierwszych stron światowych gazet, przeżyła lata chaosu. Prezydent Baszar al-Asad, sprawujący władzę od 2000 roku, w 2011 roku krwawo stłumił pokojowe powstanie, co zapoczątkowało wojnę domową. Konflikt pochłonął życie ponad 500 tysięcy osób, a 12 milionów Syryjczyków musiało opuścić swoje domy. Dzięki wsparciu sojuszników Asadowi udało się odzyskać kontrolę nad większością terytorium kraju, choć Damaszek upadł bez poważnego oporu ze strony jego armii, a Rosja i Iran nie interweniowały w tej konkretnej sytuacji.

Wycofanie wojsk i zamknięcie baz przez Rosję wyraźnie świadczy o korekcie strategicznych celów Kremla. Decyzja ta jest podyktowana przede wszystkim trwającą wojną na Ukrainie oraz wewnętrznymi problemami samej Syrii, która wciąż się nie podniosła z ruin.

Redukcja militarnej obecności Rosji w Syrii może wpłynąć na układ sił na Bliskim Wschodzie. Zmniejszenie zaangażowania Moskwy może stworzyć przestrzeń do zwiększenia aktywności innych graczy, takich jak Stany Zjednoczone i ich sojusznicy, którzy nadal śledzą rozwój sytuacji w tym kraju. Proces ten uwydatnia również znaczenie wewnętrznej stabilizacji Syrii dla zagranicznej polityki Rosji, która obecnie koncentruje swoje zasoby gdzie indziej.