Książę z jaskini Areny-Kandide: jak niedźwiedź zadał śmiertelne rany, ale ofiara żyła jeszcze przez kilka dni.

Jak informuje ТСН: Badacze odkryli, że młodzieniec z słynnego grobowca w jaskini Areny-Kandide na północy Włoch przeżył kilka dni straszliwych męczarni po ataku dużego drapieżnika. Analiza kości wskazuje, że twarz i klatka piersiowa chłopca zostały rozerwane przez potężne zwierzę, najprawdopodobniej niedźwiedzia.

To pochówek, znaleziony w 1942 roku i datowany na okres 27 900–27 300 lat temu, uważany jest za jeden z najważniejszych grobowców z okresu gravettian. W pobliżu szkieletu archeolodzy odkryli setki muszli, rzeźbione rogi, kość słoniową mamuta oraz krzemienny nóż, który symbolizował wysoki status. W związku z tym nastolatek został nazwany „Księciem”.

Nowe badania i obrażenia

Jednak niedawne badania ujawniły nowe szczegóły. Powtórna analiza kości wykazała poważne obrażenia: zniszczone obojczyki, przebite szczęki, liczne złamania czaszki, zębów i kręgów szyjnych, a także przebicia kości strzałkowej. Naukowcy zauważają, że charakteruszkodzenia przypomina skutki wypadków samochodowych, ale w przypadku paleolitu bardziej prawdopodobna jest wersja o ataku dużego zwierzęcia.

Naukowcy odrzucili inne hipotezy, ponieważ nie ma charakterystycznych złamań, które mogłyby wskazywać na upadek z wysokości, a prawdopodobieństwo przemocy interpersonalnej raczej nie mogłoby prowadzić do tak poważnych obrażeń szczęki i obręczy barkowej. Biorąc pod uwagę faunę tamtego okresu, atak mógłby być dokonany przez niedźwiedzia brunatnego lub jaskiniowego, rzadziej przez lamparta lub lwa jaskiniowego. Jednak niedźwiedzie zazwyczaj nie pozostawiają podobnych śladów.

Czas męczarni życiowych

Najbardziej zdumiewające jest to, że kości wykazują oznaki wczesnego gojenia. To wskazuje, że nastolatek mógł przeżyć jeszcze dwa lub trzy dni po ataku, mimo straszliwych obrażeń. Niedźwiedź prawdopodobnie nie uszkodził życiowo ważnych naczyń, więc śmierć nastąpiła później, możliwe, że z powodu krwawienia wewnętrznego, uszkodzenia mózgu lub niewydolności narządów.

Badacze uważają, że ten dramatyczny incydent mógł być przyczyną wyjątkowego pochówku. Zamiast świadczyć o wysokim statusie społecznym, mogło to być rytualną reakcją społeczności na „wyjątkowe wydarzenia” — próbą symbolicznego zamknięcia tragedii.

Te wersję wspiera także jeszcze jedno spostrzeżenie: najwspanialsze grobowce gravettian często należały do osób z niezwykłymi obrażeniami lub okaleczeniami. Naukowcy uważają, że takie rytuały pełniły rolę rytualnego „uznania” i pomagały wstrzymać wydarzenia, które głęboko wpłynęły na starożytne społeczeństwo.

Podobnie archeolodzy odkryli, że najstarsza znana sztuka botaniczna świata – ornamenty kultury halafskiej w Północnej Mezopotamii, stworzone około 6000 roku p.n.e. – zawierają wczesne ślady myślenia matematycznego.

W ten sposób drzewo genealogiczne wczesnego człowieka, które badali naukowcy, jest ważnym świadectwem rozwoju cywilizacji ludzkiej już w paleolicie. Zbadane fakty mogą pomóc lepiej zrozumieć życie i obyczaje naszych przodków, a także pokazać, jaką rolę odgrywały ataki drapieżników w ich codziennym życiu.