Donald Trump zapowiada zgodę na lokalną produkcję pocisków do Patriotów dla Ukrainy.

Oświadczenie Donalda Trumpa w sprawie wytwarzania rakiet dla Ukrainy

Jak informuje Слово і Діло — Інфографіка: Podczas spotkania w Ankarze Donald Trump zadeklarował, że jest gotów zezwolić Ukrainie na produkcję pocisków przeznaczonych do zestawów Patriot. Taka decyzja mogłaby znacząco wzmocnić potencjał ukraińskiej obrony przeciwlotniczej. W skład systemu Patriot wchodzą różne warianty rakiet, w tym modele PAC-2, PAC-3 CRI oraz PAC-3 MSE – każdy z nich ma odmienne parametry i był używany w innych okresach historycznych.

Poszczególne wersje rakiet Patriot

• PAC-2

  Wariant PAC-2 to najstarszy, ale wciąż eksploatowany typ pocisku. Prace nad nim ruszyły w latach 80. XX wieku, a pierwsze testy miały miejsce w 1987 roku. Po raz pierwszy użyto go bojowo w 1991 roku podczas operacji Pustynna Burza. Masa rakiety PAC-2 wynosi 912 kg, a jej pułap zwalczania celów balistycznych sięga 24 km. Szacuje się, że rocznie produkuje się od 230 do 260 sztuk tego modelu.

• PAC-3 CRI

  Pociski PAC-3 weszły na wyposażenie amerykańskiej armii w latach 90. XX wieku. Wersja PAC-3 CRI razi cele na odległość do 45 km i waży 218 kg. Zadebiutowała w walce w 2003 roku podczas interwencji w Iraku. Mimo udoskonaleń model ten jest już uznawany za przestarzały.

• PAC-3 MSE

  Najnowocześniejszym i najbardziej poszukiwanym wariantem jest PAC-3 MSE, opracowany w pierwszej dekadzie XXI wieku i wprowadzony do służby w USA w 2015 roku. Jego zasięg sięga 60 km, a pułap rażenia – 20 km. Roczna produkcja PAC-3 MSE wynosi 620 egzemplarzy. Na początku 2026 roku koncern Lockheed Martin zawarł umowę na wytwarzanie 2000 takich rakiet rocznie, co dowodzi nieustającego zapotrzebowania na ten typ uzbrojenia.

W świetle powyższych informacji umożliwienie Ukrainie wytwarzania pocisków do Patriotów może diametralnie poprawić jej zdolności obronne wobec współczesnych zagrożeń. To posunięcie stanowi istotny krok w kierunku wyposażenia kraju w skuteczne narzędzia do ochrony przestrzeni powietrznej, zwłaszcza w obliczu narastającego niebezpieczeństwa ze strony agresora. Lokalna produkcja takich rakiet może dodatkowo pobudzić rozwój rodzimego przemysłu zbrojeniowego i ograniczyć uzależnienie od dostaw z zagranicy.