Najlepsze ukraińskie wiersze o zimie: wybór od współczesnych autorów po klasyków.

Jak informuje ТСН: Zatem owiń się w ciepły koc, weź do rąk ukochaną filiżankę gorącego napoju i zanurz się w świat wspaniałych ukraińskich wierszy o zimie!

Najlepsze współczesne wiersze o zimie

A Zima już gotowa do startu, I powietrze, jak kryształ... Za ciepłem nie warto żałować, Co minęło - za nami, na nieszczęście. Lato, słońce, słodka malina - To wszystko do nas jeszcze nie raz przyjdzie! Bo nie nasza w tym wina, Że mija, jak z wystrzału, czas... No a teraz – zima za progiem, Ciepłe ręce, kalinowy herbata... Świetliste chwile Bożego Narodzenia – już w drodze, Jesteśmy gotowi, Zimo, witaj!

(Autorka: Wiktoria Czornyj)

***

Za oknem już zima, Dnia za mało: jest i nie ma, Tylko poranek – od razu wieczór, Jakby dzień minął na próżno.

Za oknem – sypie i sypie, Coś z nastrojem nie tak... Czas zimowy - jak egzamin, Kto zdoła, ten zda!

(Autorka: Wiktoria Czornyj)

***

Zwierzęta bardzo się martwiły, Nie cieszyły się, nie śmiały... Gdzie zima zabłądziła? Gdzie poszła, dokąd znikła?

Zajączek ma białą futrzaną, Wiewiórka też nową zakłada, Łasica sama się zmieniła. Tylko trzeba prawdziwego cudu,

Aby śnieżek leżał na gałęzi, Wszyscy będą szczęśliwi na świecie. O, a śnieg już leci! Zajączku białym, gdzie jesteś, gdzie?

(Autorka: Tatiana Prokofjewa)

***

Zima przyszła i przyniosła nam śniegu, Tak stało się czysto i biało na dworze... Zima wpadła szybko, jak z rozbiegu, Z śnieżnymi chmurami nad głową. Pięknie wszędzie, jak w czarownej bajce, Nie jest zbyt zimno, a śnieg wszędzie. Więc wszystko umilkło, schowane w jaskółce, Zima naprawdę wnosi nam bajki. Jodły wszystkie w śnieżnym ubraniu, Jak panny młode, które czekają na wydanie. A promyki słońca najpierw ranne Oświetlają drogę tej zimie.

(Autorka: Nadija Krasotkina)

***

Moja zima będzie śnieżna. O, naniesie, naniesie... Białoby fluffowatością Szczęście nam rozkwitnie.

Będę ci świecić, Będziesz świecić ty Tam, gdzie nie zmieści się Słońce w ziemskich światach...

Gdzie zakręci się śnieżyca W korytarzach snów, Stanę twoim pocieszeniem W kalejdoskopie dni.

Niech sercu będzie przytulnie Pośród lodowych dusz... Tylko żeby na pewno wiedzieć, że Słońcem w tobie zstąpię...

(Autorka: Iryna Bilińska)

Wiersze o zimie dla dorosłych i dzieci od ukraińskich klasyków

Sikorka uderzyła w szybę skrzydłami. Zegar stanął. Szare, milczące ściany. Nad szarym smutkiem wczesnej zimy Wolno krążą chmury, jak snopy siana.

Pływa smutek. Bieleją ogniki Radosnych, pomalowanych choinek - Stoją, jak w czerwcu lipy, Zadzierżgnięte w gęsty i szary pon.

Płynąc śniegów wolno w kierunku widnokręgu, Łaskocze horyzont zapachem gorzkim. Łopaty, białe i kolczaste pszczoły Powoli wirują ponad nim...

(Autor: Wasilij Symonienko)

***

Dzwonią w wiadrach lodowe kółeczka. Wieś w śniegu, a ścieżka ani rusz. Stara grusza oddycha na palcach, Jej, pewnie, śnią się pełne garście gruszek.

Śnią się chmury i lipcowe burze, Czyjaś dusza, przezroczysta, przy świecy. A okna śpią, zamrożone łzy szkła. W przelocie odleciały róg.

Kominek nabrał deszczu i śniegu, a płot runął, po co go budować? Żyje w tym domku siwy-szary wspomnienie, latem on pod gruszą siedzi.

I chatka, i płot, i grusza w podwórku, i czarny kiś na miejscu, Wszystko przypomina się w swojej najlepszej porze. I ścieżka, po której już tylko śnieg idzie...

(Autorka: Lina Kostenko)

***

Śnieg, śnieg sypie się dookoła. I sadów majowa biel. Tylko płacze na mrozie naga Pod zimnym wiatrem bzowina.

Jednak dzieci wyciągnęły sanki I, bijąc obcasy o śnieg, Pędzą, weseli, na spotkanie wiosny, Rozsypując szczęśliwy śmiech.

(Autor: Wasilij Symonienko)

***

Śpi jezioro, śpi las i sitowie. Wierzba ciągle mówiła: "Zaśnij, zaśnij..." I śniły mi się białe sny: Na srebrze świeciły jasne kamienie. Rozkładały się nieznane trawy, kwiaty, Błyszczące, białe... Ciche, delikatne gwiazdy Spadały z nieba - białe, nieprzezroczyste - I kładły się pod namiotami... Białe, czysto Pod namiotami. Jasne korale Z kryształu grają i migoczą wszędzie - Spałam. Oddychały tak swobodnie piersi. Po białych snach różowe myśli Leżały lekkimi haftami, I marzenia tkały złoto-niebieskie, Spokojne, ciche, nie takie jak letnie...

(Autorka: Lesia Ukraińka (fragment z dramatu 'Leśna Pieśń'))

***

Pewnego razu założyłem buty,Założyłem kożuszek, Sam zaprzęgnąłem w saniczki i pojechałem po choinkę.

Prawie zdołałem zaciągnąć, ledwie chcę wziąć choinkę, gdy przy mnie zajączek - skok! Chcę choinkę odjąć

Ja tu, a on tam. "Nie oddam - krzyczy - za żadne skarby! Posadź choinkę, a potem rąbnij, leniuszku.

Nie oddam i nie proś! I tym zabawkami można grać.

Pójdziecie do lasów - nigdzie nie będzie się schować.

A w lesie wszędzie wilki, i niedźwiedzie, i lisy, i wrony, i gawrony, i bandyci sikorki"

Stres przyszedł... "O, puść, nie trzymaj mnie za kołnierz! Biedny zajączku, wybacz! Już nigdy więcej nie będę!"

Wysoka skłaniałem się i jeszcze niższy ściągnąłem kapelusz... Zajączek choć uśmiechał się i podał szaro-lapkę.

(Autor: Ołeksandr Oles)

Uczucie zimowego czasu w ukraińskiej poezji zawsze jest napełnione szczególnym nastrojem, nadzieją i magią. Te wiersze, napisane zdolnymi autorami, nie tylko odsłaniają piękno przyrody, ale także transmitują głębokie uczucia związane z zimą. Czytanie takich dzieł może być doskonałym sposobem na cieszenie się atmosferą zimowych świąt i poczuciem bliskości do rodzimej kultury.

Zima — to nie tylko zimno i śnieg, ale także czas, gdy każdy może zagłębić się w swoje myśli, spędzić czas z bliskimi i znaleźć inspirację w sztuce. Te wiersze skłaniają nas do refleksji nad prostymi rzeczami, w które inwestuje się znaczenie miłości, przyjaźni i wzajemnego zrozumienia.