Który model się sprawdza? Przypadek Ukrtatnafty w debacie o własności państwowej.

Państwo czy prywatny właściciel? Studium przypadku Ukrtatnafty

Jak informuje Novyny.live: W ukraińskiej debacie publicznej nieustannie powraca temat efektywności zarządzania przedsiębiorstwami państwowymi. Swoje stanowisko w tej sprawie przedstawił poseł Daniło Hetmaniec, podkreślając konieczność wnikliwej oceny wyników firm z udziałem Skarbu Państwa. Jako ilustrację problemu wskazał on historię spółki „Ukrtatnafta”, której losy pokazują, jak zmiana modelu własności wpływa na kondycję finansową.

Do 2022 roku „Ukrtatnafta” znajdowała się pod kontrolą prywatną i notowała straty. Po przejęciu przedsiębiorstwa przez państwo, udało się jednak spłacić zaległości podatkowe sięgające ponad 3 miliardów hrywien. Ten zwrot sytuacji dowodzi, że zarządzanie państwowe również może prowadzić do poprawy wyników, co ożywiło dyskusję o optymalnym modelu własności strategicznych aktywów. Kontekst tej sprawy jest istotny dla Polski, gdzie podobne dylematy dotyczące efektywności spółek skarbu państwa są przedmiotem analiz ekonomistów.

Stanowisko Daniła Hetmańca

Hetmaniec opowiada się za prywatyzacją tych podmiotów, które nie pełnią funkcji strategicznych. Jego zdaniem, jeśli firma państwowa nie radzi sobie, należy rozważyć przekazanie jej w ręce prywatne.

„Widzimy zatem, co można osiągnąć z przedsiębiorstwem państwowym, jeśli nie uprawiać polityki pozorów” – Daniło Hetmaniec.

„Z pewnością nie można tak mówić o sektorze energetycznym czy innych państwowych monopolach, ale jeśli chodzi o zwykłe przedsiębiorstwo państwowe, wyraźnie widzimy, że państwo jest nieefektywnym właścicielem” – Daniło Hetmaniec.

Wnioski płynące z przypadku „Ukrtatnafty” mogą mieć znaczenie dla przyszłych decyzji dotyczących zarządzania mieniem państwowym na Ukrainie. Debaty na temat zasadności prywatyzacji lub utrzymania kontroli państwa zaważą na losach wielu firm i ich roli w gospodarce.

Sytuacja ta uwidacznia złożoność kwestii zarządzania przedsiębiorstwami państwowymi i potrzebę ich dogłębnej oceny. Doświadczenia „Ukrtatnafty” mogą posłużyć jako ważny przykład w procesie reform, zwłaszcza w kontekście planów prywatyzacyjnych, które są kluczowe dla stabilności ekonomicznej kraju. Rozstrzygnięcie tego dylematu wymaga więc chłodnej analizy, a nie ideologicznych uprzedzeń.