Tajemnica manuskryptu Wojnicza odkryta: szyfr z kart do gry i kości.

Jak informuje ТСН: Nowoczesne badania naukowe wykazały, że tajemniczy manuskrypt Wojnicza może w rzeczywistości nie być tekstem w nieznanym języku, a raczej efektem skomplikowanego kodowania. Mówi o oryginalnym systemie, który wykorzystuje kostki do gry i karty do przekształcania zwykłego języka w nieznane hieroglify.

Naukowcy, opierając się na danych z badania, odkryli, że taka metoda tworzy symbole przypominające znaki zawarte w manuskrypcie Wojnicza. To daje podstawy do uznania, że podobny szyfr mógł być używany podczas jego tworzenia w średniowieczu.

Metoda “Najbbee” i jej znaczenie

Proponowana metoda otrzymała nazwę “Najbbee” na cześć włoskiej gry karcianej z XIV wieku. Choć szyfr nie odsłania znaczenia manuskryptu, oferuje możliwe wyjaśnienie, jak ten tekst został stworzony.

Manuskrypt Wojnicza, datowany na XV wiek według analizy radiowęglowej, zawiera około 38 tysięcy “słów”, napisanych nieznanymi znakami. Pomimo ponad stuletnich badań, żaden naukowiec do tej pory nie zdołał przetłumaczyć tego tekstu ani dojść do jednego wniosku na temat jego pochodzenia. Rękopis imponuje swoimi niezwykłymi ilustracjami roślin, astrologicznymi schematami, alchemicznymi scenami oraz przedstawieniami nagich kobiet kąpiących się w tajemniczych zbiornikach.

Mechanizm tworzenia szyfru

Badania opublikowane w czasopiśmie naukowym Cryptologia opisują możliwy mechanizm formowania “wojniczyńskiego” pisma. Jak zauważa autor, początkowo zwykły tekst w języku włoskim lub łacińskim dzielono na pojedyncze litery i pary liter, używając rzutu kostką do gry. Na przykład, słowo “gatto” (kot) mogło być podzielone na “g”, “at” i “to”.

Następnie, za pomocą losowo wybranej karty do gry, określano, którą z kilku specjalnych tabel użyć do przekształcenia liter w nieznane glify. Częstotliwość używania tych tabel była dostosowana do statystycznej struktury tekstu manuskryptu Wojnicza.

Autor podkreśla, że jego model tylko częściowo odtwarza oryginał manuskryptu, jednak to jedna z najbardziej przekonujących prób odkrycia mechanizmu jego powstania, a nie jego treści.

Manuskrypt nosi imię antykwariusza Wilfrida Wojnicza, który zakupił go w 1912 roku w jezuickim kolegium pod Rzymem. Obecnie rękopis przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu Yale.

Mimo licznych badań, naukowcy nadal nie są pewni, czy istnieje język, w którym napisany jest manuskrypt, czy to jedynie skomplikowany system szyfrowania zaprojektowany w celu zmylenia czytelników.

Wyniki badań, które podważają tradycyjne poglądy na manuskrypt Wojnicza, mogą otworzyć nowe horyzonty w jego badaniach. Pomimo wszystkich wysiłków szyfr pozostał niezgłębiony, więc próby rozwiązania tej intrygującej zagadki trwają i być może z czasem uzyskamy więcej odpowiedzi dotyczących jego prawdziwej treści i przeznaczenia.