Indyk na Dzień Dziękczynienia: dlaczego Amerykanie jedzą tę ptaka.

Jak informuje Vox: Święto Dziękczynienia odbyło się niezupełnie tak, jak zwykle wyobrażamy sobie w szkole, z dziećmi w papierowych czapkach, które bawią się i dziękują za obfite plony i nowych przyjaciół.

Ale te sceny, które często malujemy, pozostają dalekie od prawdy. Prawdopodobnie plemię Wampanoag próbowało zawrzeć sojusz, a nie tylko przyjaźnić się. A co z jedzeniem? Czy był tam indyk?

Według Troya Bickhama, profesora historii i dyrektora Centrum Badań Humanistycznych w Teksasie, odpowiedź brzmi nie.

„To krótka odpowiedź,” powiedział Vox. „Długa odpowiedź - nie wiemy. Mamy dwa świadectwa świadków, które opisują Dzień Dziękczynienia, i nie były zainteresowane opisem jedzenia. Jedyna rzecz, którą wiemy na pewno, to to, że jedli dziczyznę.”

Więc jeśli indyk nie był na stole setki lat temu, dlaczego stał się nieodłączną częścią współczesnego Dnia Dziękczynienia? O tym mówi Bickham w świeżym odcinku Wyjaśnij mi to — podcaście Vox. Oto krótki urywek naszej rozmowy z nim.

Kiedy indyk stał się daniem głównym Dnia Dziękczynienia?

Główna przyczyna jest taka, że indyk to tanie jedzenie. Ta duża świąteczna ptaka jest powszechnym zjawiskiem, i jest ich dużo; na północnym Maine możesz zobaczyć ich wszędzie. Na świątecznym stole byłoby to stosunkowo przystępnym i prostym wyborem.

Każde społeczeństwo agrarne ma swoje święto zbiorów. Z Inkami, Majami, starożytnymi Izraelitami i wiele innych — wszyscy dziękują za udane zbiory lub modlą się o to, aby jedzenia wystarczyło na zimę.

Święto jest powszechne w różnych zakątkach kraju. W różnych stanach, obchody Dnia Dziękczynienia odbywają się w różne dni, ale staje się świętem narodowym dopiero podczas Wojny Secesyjnej — dzięki Sarze Hale, autorce wiersza 'Mary miała małego baranka'.

„Ona to napisała?”

Tak, ona to napisała. Była pisarką dla dzieci i redaktorką Godey’s, popularnego czasopisma dla kobiet. W połowie XIX wieku ona i kilku innych szukało dni do świętowania tradycyjnych wartości rodzinnych. Idea Dnia Dziękczynienia jako święta jedności stała się aktualna w kontekście napięć politycznych w kraju.

Rozpoczęła kampanię, aby namówić kongresmenów do ustanowienia tego święta na narodowe. Postęp rozpoczął się dopiero w czasie Wojny Secesyjnej, gdy Abraham Lincoln podpisał to w 1863 roku. Właśnie wtedy zaczyna się kształtowanie nowoczesnego wyobrażenia o Dniu Dziękczynienia.

Dzień Dziękczynienia zbiega się z początkiem industrializacji produkcji żywności, i od tego czasu firmy zaczynają aktywnie reklamować indyki. Potrawy poboczne stały się popularne podczas Wielkiego Kryzysu, gdy mięso zdrożało, a na stołach zaczęły pojawiać się placki dyniowe i zapiekanki ziemniaczane.

„Potrzebujesz dużo cukru, aby je uczynić pysznymi.”

Całkowicie amerykańskim stało się zorganizowanie dostaw żywności, aby wspierać to święto.

Macy’s również stało się częścią obchodów Dnia Dziękczynienia, przerywając początek zakupów. Kiedyś Boże Narodzenie zaczynało się od tego parady.

Dlaczego obraz świątecznego indyka tak mocno się utrwalił?

Ten obraz wygląda bardzo atrakcyjnie. Z danych Administracji ds. Żywności i Leków, około jedna piąta wszystkich indyków jest konsumowana w Dniu Dziękczynienia.

„Wow!”

Chociaż nie jestem wielkim fanem indyka, muszę przyznać, że gdy ktoś wnosi tę ogromną ptaka, to naprawdę robi wrażenie.

Dzień Dziękczynienia to święto, które łączy ludzi w wspólnym świętowaniu bez religijnego podtekstu. Każda kultura może dziękować za jedzenie, rodzinę lub przyjaciół, a następnie razem jeść, odpoczywać i oglądać futbol.