Kryzys paliwowy w Kirgistanie: Pekin i Mińsk zastępują Moskwę w dostawach.

Brak paliwa w Kirgistanie – poszukiwanie nowych dostawców

Jak informuje UATV: W obliczu niedoboru na rynku wewnętrznym, spowodowanego ograniczeniem dostaw z Rosji, Kirgistan spodziewa się transportów paliwa z Chin i Białorusi. Obecnie ponad 90% benzyny w kraju pochodzi z importu z Rosji. Jednak od końca maja 2023 roku w Rosji występują braki produktów naftowych, co negatywnie odbiło się na zaopatrzeniu Kirgistanu.

Pod koniec czerwca 2023 roku Stowarzyszenie Producentów Naftowych Kirgistanu poinformowało o deficycie benzyny gatunków A-95 i A-98. W odpowiedzi na tę sytuację kraj zintensyfikował rozmowy w sprawie alternatywnych źródeł dostaw. Chiny potwierdziły gotowość wysłania 3 tysięcy ton nafty lotniczej, a także trwają negocjacje dotyczące zakupu 5 tysięcy ton oleju napędowego z tego samego kierunku. Dostawy z Chin mają dotrzeć w ciągu 10 dni.

Rozmowy z alternatywnymi partnerami

Ponadto Kirgistan liczy na otrzymanie około 10 tysięcy ton oleju napędowego z Białorusi. Transporty z Białorusi mogą pojawić się w ciągu 15-20 dni. Ministerstwo Energetyki Kirgistanu zwróciło się także o pomoc do Kazachstanu, Białorusi, Azerbejdżanu, Uzbekistanu i Turkmenistanu w celu rozwiązania problemu braku paliwa. Wiceminister energetyki Kazachstanu Kajyrchan Tutkysbajew poinformował, że kwestia eksportu produktów naftowych do Kirgistanu zostanie wkrótce rozpatrzona.

W odpowiedzi na zaistniałą sytuację, 8 lipca 2023 roku prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski ogłosił nałożenie sankcji na obwód saratowski, Tatarstan i Baszkortostan, co może również wpłynąć na dostawy produktów naftowych w regionie. W związku z tym Danijar Amangieldijew stwierdził:

Dostaw z Chin spodziewamy się w ciągu 10 dni, a z Białorusi – być może w ciągu 15-20 dni.

Kryzys w dostawach paliwa w Kirgistanie uwidacznia uzależnienie kraju od rosyjskich produktów naftowych oraz konieczność dywersyfikacji źródeł importu. Negocjacje z Chinami i Białorusią pokazują próby znalezienia alternatywnych rozwiązań dla zaspokojenia potrzeb rynku wewnętrznego. Takie działania mogą mieć długoterminowe konsekwencje dla bezpieczeństwa energetycznego Kirgistanu, zwłaszcza w kontekście zmian na międzynarodowym rynku ropy i niestabilności geopolitycznej w regionie.